Polichlorek winylu (PVC) to jedno z najstarszych tworzyw sztucznych, które pomimo swojej długiej historii, nadal pozostaje bardzo nowoczesnym i popularnym materiałem w przemyśle. Jego wszechstronne właściwości oraz ciągły rozwój badań nad nim czynią go nadal atrakcyjnym wyborem dla wielu zastosowań. PVC wykazuje wysoką odporność na działanie chemikaliów oraz jest odporne na warunki atmosferyczne, co sprawia, że jest używane w różnorodnych środowiskach. Jednocześnie jest materiałem, który nie przewodzi prądu ani ciepła, co czyni go bezpiecznym w wielu zastosowaniach.

Czysty PVC występuje w postaci białego proszku o temperaturze mięknienia około 80 °C. Jest również odporny na działanie rozcieńczonych kwasów, takich jak kwas solny, siarkowy i azotowy, a także na rozcieńczone wodorotlenki sodu i potasu (ługi), oleje, wodę, amoniak, alkohol i benzynę. Warto jednak zauważyć, że PVC nie jest odporny na działanie niektórych substancji, takich jak ciekłe chlorowce, które mogą go rozpuszczać, czy estrów, ketonów, chlorowanych węglowodorów i węglowodorów aromatycznych, które mogą powodować jego rozpuszczenie. Dodatkowo, należy unikać kontaktu z lakiery rozpuszczalnikowymi, szczególnie z tetrahydrofuranem i cykloheksanolem.

Standard UL94 to norma opracowana przez Underwriters Laboratories (UL), które jest amerykańską agencją certyfikacyjną. Standard ten dotyczy bezpieczeństwa materiałów stosowanych w urządzeniach i produktach, które mogą być narażone na działanie ognia. UL94 klasyfikuje materiały na podstawie ich zdolności do samozgaśnięcia po ekspozycji na źródło płomienia.

Kategoria V0 to wyższa klasa odporności na ogień, w której materiał zatrzymuje palenie się w ciągu 10 sekund po dwa razy 10-sekundowej ekspozycji na płomień, a krople zapalające nie mogą zapalić bawełnianej podkładki.