EU 1935/2004 – Ogólne wymagania dla materiałów do kontaktu z żywnością

Rozporządzenie EU 1935/2004 określa ogólne wymagania dla wszystkich materiałów i wyrobów, które mają kontakt z żywnością. Obejmuje szeroki zakres materiałów, takich jak tworzywa sztuczne, guma, metale, szkło, ceramika, powłoki i lakiery, papier oraz materiały wielowarstwowe.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Materiały nie mogą uwalniać substancji do żywności w ilościach, które mogłyby zagrażać zdrowiu konsumentów.
• - Nie mogą powodować nieakceptowalnych zmian w składzie żywności.
• - Nie mogą pogarszać właściwości organoleptycznych (smak, zapach).
• - Wprowadzono obowiązek oznakowania materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością oraz ich pełnej identyfikowalności w łańcuchu dostaw.

EU 2023/2006 – Dobre Praktyki Produkcyjne (GMP) dla materiałów do kontaktu z żywnością

Rozporządzenie EU 2023/2006 reguluje proces produkcji materiałów mających kontakt z żywnością, określając wymagania dotyczące kontroli jakości, higieny oraz identyfikowalności. Wymusza stosowanie Dobrych Praktyk Produkcyjnych (GMP), aby minimalizować ryzyko zanieczyszczeń i zagwarantować bezpieczeństwo użytkowania.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Produkcja materiałów i wyrobów odbywa się w kontrolowanych warunkach, aby uniknąć zanieczyszczeń.
• - Materiały muszą spełniać wymagania dotyczące migracji substancji do żywności.
• - Zapewniona jest identyfikowalność produktów i surowców na każdym etapie produkcji.

EU 1907/2006 – REACH – Regulacja dotycząca rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowania chemikaliów

Rozporządzenie REACH (Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals) wprowadza kontrolę nad chemikaliami stosowanymi w produktach przemysłowych, w tym w materiałach do kontaktu z żywnością. Ma na celu zwiększenie ochrony zdrowia i środowiska poprzez ograniczenie stosowania substancji niebezpiecznych.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Materiały do kontaktu z żywnością nie mogą zawierać substancji rakotwórczych, mutagennych i toksycznych dla rozrodczości.
• - Obowiązek rejestracji i oceny substancji chemicznych stosowanych w produktach.
• - Zapewnienie transparentności i informacji o stosowanych chemikaliach.

FDA 21 CFR 177.2600 3A Class II – Normy FDA dla elastomerów do kontaktu z żywnością

Regulacja FDA (Food and Drug Administration) 21 CFR 177.2600 określa wymagania dotyczące gumowych materiałów i elastomerów stosowanych w kontakcie z żywnością.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Elastomery nie mogą zawierać toksycznych składników, które mogłyby przenikać do żywności.
• - Regulacja określa metody testowania migracji substancji w różnych środowiskach spożywczych.
• - Klasa 3A Class II odnosi się do materiałów stosowanych m.in. w przetwórstwie mlecznym, gdzie wymagana jest wysoka higiena i odporność na czyszczenie chemiczne.

DM 21.03.73 – Włoskie przepisy dotyczące materiałów do kontaktu z żywnością

Dekret Ministerialny DM 21.03.73 to włoskie rozporządzenie dotyczące materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, zgodne z europejskimi regulacjami. Określa wymagania dotyczące składu chemicznego i migracji substancji.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Materiały muszą spełniać kryteria migracji substancji do żywności.
• - Wymagane są badania i certyfikacja produktów przeznaczonych do użytku spożywczego.

No. 370 1959 and No. 201 2006 – Francuskie normy dotyczące materiałów spożywczych

Normy No. 370 (1959) oraz No. 201 (2006) to francuskie regulacje dotyczące bezpieczeństwa materiałów do kontaktu z żywnością, wprowadzone w celu zapewnienia zgodności z normami UE.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Określają wymagania dla materiałów syntetycznych i elastomerowych, stosowanych w przemyśle spożywczym.
• - Wprowadzają ograniczenia dotyczące migracji substancji chemicznych do żywności.

BfR XXI Cat. 2 – Niemieckie przepisy dotyczące gumy w kontakcie z żywnością

BfR (Bundesinstitut für Risikobewertung) to niemiecki instytut oceny ryzyka, którego wytyczne BfR XXI Cat. 2 dotyczą stosowania gum i elastomerów w materiałach spożywczych.
Gwarancje bezpieczeństwa:

• - Ograniczenia migracji substancji chemicznych, takich jak węglowodory aromatyczne.
• - Kryteria dotyczące składu chemicznego gumy stosowanej w produktach spożywczych.
• - Wysokie standardy bezpieczeństwa higienicznego dla materiałów elastycznych.