Właściwości użytych materiałów i zastosowanie węża.

Wąż ATLAS EN 6134 Ω/T D PREMIUM zbudowany jest z gumy butylowej (IIB) wewnątrz i terpolimeru etylenowo-propylenowo-dienowego (EPDM) z zewnątrz, z dwoma stalowami siatkami wzmacniającymi. Wąż antystatyczny, opór powierzchniowy R<10⁶ Ω, opór przez ściankę R<10⁹ Ω.

Ogólne właściwości materiałów:

EPDM to materiał charakteryzujący się m.in. zdolnością do odwracalnej deformacji pod wpływem sił mechanicznych. Guma ta jest odporna na działanie warunków atmosferycznych m.in. na ozon, wodę (zimną i gorącą), lekkie kwasy i zasady, wysoką temperaturę oraz jest elastyczna w temperaturze do -35°C. Materiał jest odporny na działanie większości detergentów, roztworów mydła i środków piorących, płynów hamulcowych na bazie glikoli.
EPDM nie jest odporny na działanie smarów i olejów mineralnych, węglowodorów alifatycznych, aromatycznych i chlorowanych.

Guma butylowa (IIB), czyli izobutylenowo-izoprenowy kauczuk butylowy, to syntetyczny elastomer powstający w wyniku kopolimeryzacji izobutylenu z niewielką ilością izoprenu. IIR wyróżnia się bardzo niska przepuszczalność gazów, cieczy oraz bardzo niską przepuszczalnością pary wodnej, co czyni go idealnym materiałem do zastosowań w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia, takich jak węże do pary nasyconej. Kauczuk ten charakteryzuje się również wysoką odpornością na starzenie cieplne, działanie ozonu i promieniowanie UV. Zachowuje elastyczność w szerokim zakresie temperatur, w krótkich cyklach nawet do 232°C. Dzięki tym właściwościom jest często stosowany do produkcji węży parowych o wysokim ciśnieniu. Dodatkową zaletą IIR jest jego odporność na działanie kwasów nieorganicznych, zasad, wody i wielu roztworów czyszczących. Jednak guma ta nie jest odporna na oleje mineralne, tłuszcze, paliwa i rozpuszczalniki węglowodorowe.

W celu szczegółowego zapoznania się z odpornością materiału na konkretną substancję chemiczną, czy medium, warto sprawdzić Tabelę Odporności Chemicznej dla IIR. Należy pamiętać, iż użyte w wężach materiały pomimo podobnego składu chemicznego, mogą się różnić własnościami fizykochemicznymi, w związku z czym nie należy stosować węży niezgodnie z zaprojektowanym przeznaczeniem. W przypadku wątpliwości co do odporności węża, zachęcamy do kontaktu z naszymi doradcami technicznymi.

Wąż antystatyczny, tzn. że jego rezystencja elektryczna wynosi poniżej 10⁶Ω. Elektryczność statyczna może być generowana w ściankach węża, dzięki przepływowi różnych mediów, również płynów i pary wodnej, przez wąż. Podczas przesyłu, dochodzi do zderzania się cząsteczek medium ze ściankami wewnętrznymi węża, co tworzy niewielkie ładunki elektryczne. Takie ładunki elektryczne akumulują się i gromadzą w końcówkach węża. Po nagromadzeniu ładunku, przy braku uziemienia, może dojść do rozładowania w kierunku ziemi w niekontrolowany sposób przez znajdujące się w pobliżu elementy, np. metalowe wiadro, tworząc niewielki łuk plazmy (iskrę elektryczną) co może doprowadzić do wybuchu, uszkodzenia węża, mienia a nawet zdrowia.
Wąż aby działał poprawnie, musi być poprawnie uziemiony! Wąż wykonano z materiału przewodzącego elektryczność, w celu zapewnienia możliwości odprowadzania nagromodzonych ładunków elektrycznych. Wąż charakteryzuje się właściwościami antystatycznymi typu Ω/T, co oznacza, że zarówno okładzina wewnętrzna, jak i zewnętrzna są przewodzące (opór powierzchniowy R<10⁶ Ω, opór przez ściankę R<10⁹ Ω).