Zastosowanie

Oryginalne złącza kłowe i GEKA® Plus K o rozstawie kłów 40 mm, z króćcem do węża, to system złączy, który został opatentowany przez firmę KARASTO Armaturenfabrik Oehler GmbH w 1932 roku, a nazwa własna "GEKA" jest zastrzeżona tylko dla produktów tego producenta. Tylko stosowanie oryginalnych złączy daje gwarancję jakości wykonania oraz poprawności parametrów technicznych zagwarantowanych przez producenta. Co więcej łączenie oryginalnych złączy z odpowiednikami nieznanych producentów nie daje gwarancji prawidłowej pracy połączeń. System złączy kłowych, opiera się na symetrycznych, identycznych częściach, w związku z czym w odróżnieniu od innych rozwiązań, nie ma rozróżnienia na części żeńskie (gniazda) i męskie (wtykowe). Gwarantuje to możliwość łączenia ze sobą dowolnych końców przewodów wyposażonych w te złącza.

Uszczelki płaskie są częściami wymiennymi, przeznaczonymi do stosowania w gwintach wewnętrznych zgodnych z ISO 228, w złączach kłowych GEKA® plus K i EK, o rozstawie kłów 40 mm. Są one przeznaczone do przesyłu wysokiej jakości wody pitnej. 
Elementy do takiego transportu, muszą spełniać restrykcyjne parametry, zarówno pod względem higieny, jak i przenikania cząstek złączy do medium, co badane jest przez instytucje powołane w tym celu. Złącza z takimi uszczelkami znajdą zastosowanie w przemyśle spożywczym i wszędzie tam, gdzie konieczny jest transport wody pitnej dla człowieka. 
Świetnie sprawdzą się na kempingach, imprezach masowych, polach namiotowych, czy przy obsłudze mobilnych budek z jedzeniem, lodami czy też napojami orzeźwiającymi. Złącza mogą być stosowane również w handlu, czy produkcji żywności, oraz w instalacjach służących do utrzymania czystości w przemyśle spożywczym, gdy wymagają tego przepisy. 

Normy

DVGW – To "Niemieckie Stowarzyszenie Techniczno-Naukowe Gazu i Wody”, które odpowiada że regulacje dotyczące wszystkiego co związane jest z zaopatrzeniem i przesyłem gazu i wody. Złącza spełniają wymogi zawarte w DVGW W270, które dotyczą materiałów, które mają być stosowane w kontakcie z wodą pitną. Norma ta określa sposób sprawdzania, czy, i w jakim stopniu dochodzi do rozwoju drobnoustrojów na materiałach w kontakcie z wodą pitną, oraz migracji materiału do wody pitnej podczas testu. Przeprowadza się go według ściśle określonych parametrów na jego próbkach. Tożsamą normą europejską jest EN 16421, która przewiduje dokładnie takie same warunki dopuszczenia materiałów do transportu wody pitnej dla ludzi. Złącze posiada certyfikat spełnienia wymagań DVGW VP550 (dla końcówek przewodów do czasowego transportu wody pitnej) o numerze DW-0310BT0218. 
 

Aprobata KTW (z niemieckiego “Kunststoffe im Trinkwasser”) to wymagania dla tworzyw sztucznych mających kontakt z wodą pitną, które muszą spełniać. Do najważniejszych wymogów należy migracja cząsteczek z materiałów mających kontakt z wodą pitną, do tejże wody, która nie powinna mieć zbyt dużego wpływu na jej właściwości. Wymogi te określają również wpływ na rozwój mikroorganizmów i alg, które mogą znacząco zmienić przydatność wody do spożycia.

Norma DIN17660 dotyczy parametrów, składu procentowego i oznaczania stopów miedzi z cynkiem do obróbki plastycznej (czyli mosiądzu).

Norma DIN EN 16421 określa metody badania materiałów niematalicznych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi pod kątem ich wpływu na rozwój mikroorganizmów. Badania te pozwalają określić, czy dany materiał nie sprzyja powstawaniu i namnażaniu biofilmu w instalacjach wody pitnej. Stosowane są trzy metody testowe (m.in. pomiar ATP, różnicy tlenu rozpuszczonego oraz objętości biofilmu), których wyniki stanowią podstawę do oceny higienicznej zgodności materiałów. Norma ta jest jednym z elementów systemu oceny zgodności materiałów z wymaganiami higienicznymi, obok kryteriów KTW i wytycznych DVGW W 270.

Właściwości użytych materiałów.

Oryginalna uszczelka do złączy kłowych z gwintem wewnętrznym GEKA® z EPDM.

Ogólne właściwości materiałów:

EPDM (terpolimer etylenowo-propylenowo-dienowy) to elastomer o wysokiej odporności mechanicznej, który charakteryzuje się zdolnością do odwracalnej deformacji pod wpływem sił zewnętrznych (powraca do swojego pierwotnego kształtu). Wyróżnia się doskonałą odpornością na warunki atmosferyczne, w tym działanie ozonu, promieniowania UV oraz wilgoci, zarówno w postaci zimnej, jak i gorącej wody. Jest odporny na lekkie kwasy i zasady oraz wytrzymuje temperatury do +120°C, zachowując elastyczność nawet w temperaturze -40°C. Ponadto EPDM dobrze znosi kontakt z większością detergentów, roztworów mydła, środków piorących oraz płynów hamulcowych na bazie glikoli. Nie nadaje się jednak do zastosowań w środowisku smarów i olejów mineralnych oraz węglowodorów alifatycznych, aromatycznych i chlorowanych, które mogą prowadzić do degradacji materiału.