Zastosowanie

System złączy spożywczych (mleczarskich, higienicznych DIN 11851) początkowo stosowany był w przemyśle mleczarskim i browarniczym. Z czasem znalazł jednak szersze zastosowanie w całym przemyśle spożywczym, a także w branżach takich jak chemia, biotechnologia czy farmacja.

Złącza powlekane co najmniej 2 mm grubości PFA- rodzajem ekstremalnie odpornego tworzywa sztucznego, odmianą teflonu, dzięki któremu złącze może pracować z ekstremalnie agresywnymi substancjami chemicznymi, takimi jak stężone kwasy, zasady, rozpuszczalniki itp. Tworzywo w kolorze czarnym posiada właściwości przewodzenia elektryczności, dzięki czemu po uziemieniu, może pracować np. z substancjami łatwopalnymi, w strefach zagrożonych wybuchem (Rezystencja pomiędzy 10^3 a 10^6). W połączeniu z budową złącza higienicznego, pozwala to na prace, z zachowaniem czystości transportowanego medium, co umożliwia zastosowanie złączy w wymagających warunkach technologicznych, w przemyśle chemicznym, metalurgicznym, kosmetycznym itp..

Połączenia w tym systemie składają się zawsze z trzech elementów: części męskiej, żeńskiej oraz nakrętki łączącej. Konstrukcja musi zapewniać możliwość czyszczenia i sterylizacji bez konieczności demontażu, dlatego zabronione jest występowanie szczelin i martwych przestrzeni, w których mogłyby osadzać się pozostałości produktu i prowadzić do kontaminacji.

Przykadowe elementy złączy higienicznych w systemie DIN11851:

Przed użyciem należy zawsze sprawdzić prawidłowość zamocowania złączy, aby zapobiec sytuacji, w której medium mogłoby dostać się pod uszczelkę, co mogłoby zagrozić szczelności i higienie całego układu.

Żeńskie złącze higieniczne z karbowanym króćcem do węża przeznaczone jest do montażu wewnątrz węży. Aby zapobiec wypadaniu złącza podczas pracy, stosuje się np. tuleje zaciskowe, lub obejmy skorupowe. Prawidłowy montaż elementu umożliwia pierścień, na którym opierają się specjalnie wyprofilowane zaczepy wewnątrz tulei lub obejmy skorupowej. Złącze to nie posiada nakrętki, dostępnej osobno.

Normy

Norma DIN 11851 określa wymagania dotyczące złączy gwintowanych stosowanych w przemyśle spożywczym, z naciskiem na mleczarnie. Standardy te obejmują precyzyjne wytyczne dotyczące wymiarów i tolerancji, co gwarantuje zgodność złącz różnych producentów i ich niezawodność w aplikacjach wymagających wysokiej higieny.

Zastosowanie normy DIN 11851 zapewnia kompatybilność elementów, a użycie gwintu RD pozwala na łatwe i higieniczne połączenia, co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych, gdzie częsta konserwacja i czyszczenie są niezbędne.

Właściwości użytych materiałów.

Złącze mleczarskie, typ DIN 11851, żeńskie z karbowanym króćcem, wykonane ze Stali Szlachetnej bez uszczelki, powlekane PFA o właściwościach przewodzących ładunki elektryczne (10³ Ω < R < 10⁶ Ω).

Ogólne właściwości materiałów:

Stal Szlachetna to grupa stopów żelaza, potocznie rozumianych również jako stal nierdzewna, odróżniająca się jednak od niej procesem wytapiania wyłącznie metodami charakteryzującymi się wysokim stopniem czystości dodatków. Stal ta charakteryzuje się bardzo dobrą odpornością na czynniki powodujące korozję, takie jak powietrze atmosferyczne, rozcieńczone kwasy, roztwory alkaliczne, słona woda morska czy chemikalia. Podobnie jak w przypadku stali nierdzewnej, podlega ona normalizacji. Najpopularniejsze są Europejska Norma 10088, Amerykańska Norma AISI czy popularna Niemiecka Norma DIN. Więcej o gatunkach i rodzajach  stali szlachetnej można przeczytać w artykule >>>

Złącza wykonane z tego materiału znajdują zastosowanie zwłaszcza w ciężkich warunkach pracy, przy agresywnych mediach w przemyśle spożywczym, chemicznym czy farmaceutycznym.

Powłoki PFA (perfluoroalkoksy) to rodzaj powłok fluoropolimerowych, które charakteryzują się doskonałymi właściwościami chemicznymi i fizycznymi. Są one kopolimerami PTFE (politetrafluoroetylenu) i poli (eteru perfluorowinylowego). PFA są całkowicie fluorowane, co sprawia, że mają wyjątkową odporność na chemikalia, wysoką temperaturę oraz niski współczynnik tarcia​.

Politetrafluoroetylen czyli PTFE to polimer fluorowy, który otrzymuje się poprzez polimeryzację tetrafluoroetylenu. Materiał powszechnie znany pod nazwą handlową teflon, ale również polyflon czy tarflen. Jest termoplastem o wysokiej sprawności i właściwościach semikrystalicznych. Materiał ten uważa się, za jeden z najbardziej stabilnych termicznie, wyróżnia się bardzo dużą odpornością na działanie niemal każdego znanego pierwiastka, związku chemicznego czy rozpuszczalnika. Stosowany jest między innymi do wyrobu aparatury chemicznej, do budowy maszyn, w kriotechnice, technice filtracyjnej, medycznej czy w przemyśle spożywczym.