Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.

Złącze żeńskie do wspawania FERRARI typ F1C wykonane ze stali czarnej, z gumową uszczelką z mieszanki NR/SBR (na życzenie EPDM).

Ogólne właściwości materiałów:

Stal czarna, zwana również "węglową", znana z różnorodnych właściwości, stanowi jeden z najczęściej wykorzystywanych materiałów w przemyśle. Jej charakterystyka zależy od zawartości węgla w stopie stali, ale bez względu na to zawsze odznacza się spora gęstością, osiągającą niemal 8 g/cm3. Co jednak ważne, węgiel w stali czarnej występuje w zawartości nie większej niż 2%. Zdolność do przenoszenia obciążenia stałego i zmiennego, odporność na rozciąganie, ściskanie oraz uszkodzenia mechaniczne czynią ją niezastąpioną w wielu branżach. Zastosowanie stali czarnej jest niezwykle szerokie. Jest to materiał powszechnie stosowany w pracach ślusarskich, w produkcji maszyn oraz wyrobów użytkowych. Rury ze stali czarnej są nieodzowne w tworzeniu ciągów przemysłowych i sieci instalacyjnych. Dodatkowo, stal czarna odgrywa kluczową rolę w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym.

Kauczuk butadienowo-styrenowy, znany również jako SBR, jest rodzajem gumy o właściwościach elastycznych porównywalnych do tych, które posiada kauczuk naturalny. Wyróżnia go zwiększona odporność na czynniki atmosferyczne, takie jak ozon, woda i wysokie temperatury, co sprawia, że jest doskonałym materiałem do zastosowań na zewnątrz. SBR jest również odporny na niektóre chemikalia, w tym alkohole takie jak metanol i etanol. Wykazuje ograniczoną odporność na kwasy, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, oraz na nieorganiczne zasady, ale tylko do niższych stężeń. Jednakże, SBR nie jest odporny na smary i oleje mineralne, co ogranicza jego zastosowanie w niektórych przemysłach. Ponadto, nie jest odporny na benzynę i węglowodory alifatyczne, aromatyczne i chlorowane, co powoduje, że jest niewłaściwy do stosowania w środowiskach, gdzie te substancje są obecne.

Zastosowanie

System "Ferrari" stanowi jedno z rozwiązań elastycznego łączenia rur i przewodów w systemach przesyłowych. Złącze składa się z dwóch głównych części: części wtykowej (męskiej) i gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa jest wyposażona w dwa zaczepy, dźwignię, zamocowaną na zawiasach, oraz wymienną uszczelkę typu O-ring o okrągłym przekroju. W tej części montowana jest również kula, która umożliwia elastyczność ruchu złącza w trakcie jego pracy. Kołnierz, wyposażony w specjalny pierścień, osadzony jest na kuli i służy jako podpora dla zaczepów części żeńskiej. Po opuszczeniu i zapięciu dźwigni, nazywanej również "heblem", wszystkie te elementy stają się połączone, gwarantując szczelność złącza. Ten element został zaprojektowany z myślą o spawaniu z rurami przesyłowymi lub innymi komponentami instalacji.

Złącza w tym systemie są skonstruowane do systemów przesyłu wody i w instalacjach nawadniających, ale znajdą zastosowanie również w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle, budownictwie, inżynierii dróg i tuneli, w oczyszczalniach ścieków, przy odprowadzaniu fekaliów, ochronie środowiska etc.
Do zalet wykorzystania tego systemu złączy w instalacjach przesyłowych należą m. in.: łatwe łączenie złączy tylko za pomocą jednej ręki, szeroki zakres rozmiarów, obustronne połączenie pod kątem oraz pełna szczelność również przy zanieczyszczonych złączach.