Stal nierdzewna (stal szlachetna) to grupa stopów żelaza o specjalnych właściwościach fizykochemicznych, w tym przede wszystkim stopy odporne na korozję ze strony takich czynników jak powietrze atmosferyczne, rozcieńczone kwasy czy roztwory alkaliczne. Stal nierdzewna zawiera żelazo, chrom, mangan, krzem i węgiel, a w wielu przypadkach znaczne ilości niklu i molibdenu. Właściwość nierdzewności uzyskuje się przez stosowanie odpowiednich dodatków stopowych, ilość i rodzaj tych dodatków jest określona przepisami i normami. Najpopularniejsze są Europejska Norma 10088, Amerykańska Norma AISI czy popularna Niemiecka Norma DIN. Pierwiastki te reagują z tlenem z wody i powietrza, tworząc bardzo cienką, stabilną powłokę składającą się z takich produktów korozji jak tlenki metali i wodorotlenki. W tworzeniu tej powłoki produktów korozji dominującą rolę odgrywa chrom, reagując z tlenem. Wyższa zawartość chromu w stali daje lepszą odporność na korozję. Odbywa się to skokowo, gdyż odporność na korozję całości stopu zaczyna się od wartości co najmniej 13 % tego metalu. Odporność ta ulega dalszemu podwyższeniu po dodaniu molibdenu. Dodatek niklu ma na celu uzyskanie struktury austenitycznej stali, co ułatwia jej obróbkę plastyczną na zimno i spawanie. Nikiel podwyższa odporność stopu na korozję w warunkach kontaktu z kwasami solnym i siarkowym czy wodą morską.

Guma naturalna, znana również jako NR, charakteryzuje się szeregiem wyjątkowych właściwości. Posiada wysoką odporność na rozciąganie, co sprawia, że jest odporna na pęknięcia i rozdarcia. Jej elastyczność zapewnia odporność na niskie temperatury i umożliwia rozciąganie bez utraty pierwotnego kształtu. NR ma też doskonałe właściwości dynamiczne, w tym wyjątkową odporność na ścieranie, co sprawia, że jest niezwykle trwała. Te unikalne cechy, występujące razem, są trudne do osiągnięcia dla syntetycznych elastomerów, dlatego do dziś wykorzystuje się kauczuk naturalny. Niemniej jednak, guma naturalna ma swoje słabe strony. Jest podatna na działanie olejów i smarów mineralnych oraz jest wrażliwa na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Ponadto, jest narażona na działanie ozonu i procesy starzenia.

System "FERRARI" to jedno z elastycznych rozwiązań do łączenia rur i przewodów w systemach przesyłowych. Składa się on z dwóch głównych części: części wtykowej (męskiej) i części gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa jest wyposażona w trzy zaczepy oraz dwie dźwignie przymocowane na zawiasach, a także wymienną uszczelkę typu O-ring o okrągłym przekroju. W części tej montuje się kulę, co umożliwia złączu elastyczność i zdolność do odchylenia od osi. Kulę pokrywa kołnierz z pierścieniem, na którym opierają się zaczepy części żeńskiej. Po zaciągnięciu dźwigni, nazywanej także "heblem", wszystkie te elementy łączą się, gwarantując szczelność połączenia. Ten element jest przeznaczony do spawania z rurami przesyłowymi lub innymi elementami instalacji.

Złącza w tym systemie są skonstruowane do przesyłu agresywnych chemicznie płynów stosowanych w przemyśle chemicznym, ochronie środowiska, rolnictwie czy też w przemyśle spożywczym, spirytusowym, kosmetycznym a nawet w farmacji. Takie zastosowanie złączy jest możliwe dzięki uszczelce zrobionej ze specjalnej mieszaniny kauczuków, które idealnie nadają się do stosowania z różnymi substancjami agresywnymi dla innych materiałów. Na życzenie klienta dostępne są uszczelki z materiału odpornego na gorącą wodę i wiele kwasów i zasad, czyli EPDM.

Korzystanie z tego systemu łączeń w instalacjach przesyłowych niesie za sobą wiele zalet. Należą do nich łatwość łączenia złączy, którą można wykonać jedną ręką, dostępność wielu rozmiarów, zdolność do obustronnego łączenia pod kątem oraz gwarantowaną szczelność, nawet w przypadku zanieczyszczonych złączy.