Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.

Złącze żeńskie do wspawania ANFOR typ A2 wykonane ze stali czarnej, z gumową uszczelką z mieszanki NR/SBR (na życzenie EPDM).

Ogólne właściwości materiałów:

Stal czarna, zwana również "węglową", znana z różnorodnych właściwości, stanowi jeden z najczęściej wykorzystywanych materiałów w przemyśle. Jej charakterystyka zależy od zawartości węgla w stopie stali, ale bez względu na to zawsze odznacza się spora gęstością, osiągającą niemal 8 g/cm3. Co jednak ważne, węgiel w stali czarnej występuje w zawartości nie większej niż 2%. Zdolność do przenoszenia obciążenia stałego i zmiennego, odporność na rozciąganie, ściskanie oraz uszkodzenia mechaniczne czynią ją niezastąpioną w wielu branżach. Zastosowanie stali czarnej jest niezwykle szerokie. Jest to materiał powszechnie stosowany w pracach ślusarskich, w produkcji maszyn oraz wyrobów użytkowych. Rury ze stali czarnej są nieodzowne w tworzeniu ciągów przemysłowych i sieci instalacyjnych. Dodatkowo, stal czarna odgrywa kluczową rolę w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym.

Kauczuk butadienowo-styrenowy, znany również jako SBR, jest rodzajem gumy o właściwościach elastycznych porównywalnych do tych, które posiada kauczuk naturalny. Wyróżnia go zwiększona odporność na czynniki atmosferyczne, takie jak ozon, woda i wysokie temperatury, co sprawia, że jest doskonałym materiałem do zastosowań na zewnątrz. SBR jest również odporny na niektóre chemikalia, w tym alkohole takie jak metanol i etanol. Wykazuje ograniczoną odporność na kwasy, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, oraz na nieorganiczne zasady, ale tylko do niższych stężeń. Jednakże, SBR nie jest odporny na smary i oleje mineralne, co ogranicza jego zastosowanie w niektórych przemysłach. Ponadto, nie jest odporny na benzynę i węglowodory alifatyczne, aromatyczne i chlorowane, co powoduje, że jest niewłaściwy do stosowania w środowiskach, gdzie te substancje są obecne.

Zastosowanie

System „Anfor”, to jeden z systemów elastycznego łączenia rur i przewodów w instalacjach przesyłowych. Złącza te są dwuczęściowe i składają się z części wtykowej (męskiej) oraz gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa posiada zapięcie w postaci trzech zaczepów i dwóch dźwigni przymocowanych do niej na zawiasach oraz wymienną uszczelkę typu O-ring (z okrągłym przekrojem). W tej części mocuje się kulę, dzięki której złącze podczas pracy wykazuje się możliwością odchyłu od osi. Na kule nachodzi kołnierz, ze specjalnym pierścieniem, na którym spoczywają kły zaczepów z części żeńskiej. Po zaciągnięciu dźwigni zwanej również "heblem", wszystkie elementy są ze sobą połączone, zapewniając szczelność złącza. Element przeznaczony do zespawania z rurami przesyłowymi, lub innymi elementami instalacji.

Złącza w omawianym systemie zostały zaprojektowane głównie z myślą o systemach przesyłu wody oraz instalacjach nawadniających. Mimo to, znajdują one zastosowanie również w innych sektorach takich jak rolnictwo, ogrodnictwo, przemysł, budownictwo, inżynieria dróg i tuneli, oczyszczalnie ścieków, systemy odprowadzania fekaliów, a także ochrona środowiska.

Wykorzystanie tego systemu złączy w instalacjach przesyłowych wiąże się z licznymi zaletami. Do nich zalicza się łatwość łączenia złączy, możliwą do wykonania jedną ręką, szeroki asortyment dostępnych rozmiarów, zdolność do obustronnego łączenia pod kątem oraz gwarantowaną szczelność, nawet w przypadku zanieczyszczonych złączy.