Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.

Komplet złącza do wspawania ANFOR typ A1 wykonane ze stali czarnej, z uszczelką ze specjalnej mieszaniny NR i SBR (na życzenie EPDM).

Ogólne właściwości materiałów:

Stal czarna, zwana również "węglową", znana z różnorodnych właściwości, stanowi jeden z najczęściej wykorzystywanych materiałów w przemyśle. Jej charakterystyka zależy od zawartości węgla w stopie stali, ale bez względu na to zawsze odznacza się spora gęstością, osiągającą niemal 8 g/cm3. Co jednak ważne, węgiel w stali czarnej występuje w zawartości nie większej niż 2%. Zdolność do przenoszenia obciążenia stałego i zmiennego, odporność na rozciąganie, ściskanie oraz uszkodzenia mechaniczne czynią ją niezastąpioną w wielu branżach. Zastosowanie stali czarnej jest niezwykle szerokie. Jest to materiał powszechnie stosowany w pracach ślusarskich, w produkcji maszyn oraz wyrobów użytkowych. Rury ze stali czarnej są nieodzowne w tworzeniu ciągów przemysłowych i sieci instalacyjnych. Dodatkowo, stal czarna odgrywa kluczową rolę w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym.

Kauczuk butadienowo-styrenowy, znany również jako SBR, jest rodzajem gumy o właściwościach elastycznych porównywalnych do tych, które posiada kauczuk naturalny. Wyróżnia go zwiększona odporność na czynniki atmosferyczne, takie jak ozon, woda i wysokie temperatury, co sprawia, że jest doskonałym materiałem do zastosowań na zewnątrz. SBR jest również odporny na niektóre chemikalia, w tym alkohole takie jak metanol i etanol. Wykazuje ograniczoną odporność na kwasy, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, oraz na nieorganiczne zasady, ale tylko do niższych stężeń. Jednakże, SBR nie jest odporny na smary i oleje mineralne, co ogranicza jego zastosowanie w niektórych przemysłach. Ponadto, nie jest odporny na benzynę i węglowodory alifatyczne, aromatyczne i chlorowane, co powoduje, że jest niewłaściwy do stosowania w środowiskach, gdzie te substancje są obecne.

Zastosowanie

System „Anfor”, to jeden z systemów elastycznego łączenia rur i przewodów w instalacjach przesyłowych. Złącza te są dwuczęściowe i składają się z części wtykowej (męskiej) oraz gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa posiada zapięcie w postaci dwóch zaczepów i dźwigni przymocowanych do niej na zawiasach oraz uszczelkę typu O-ring (z okrągłym przekrojem). W tej części mocuje się kulę, dzięki której złącze podczas pracy wykazuje się możliwością odchyłu od osi. Na kule nachodzi kołnierz, z kielichem i specjalnym kołnierzem, na którym spoczywają kły zaczepów z części żeńskiej. Po zaciągnięciu dźwigni zwanej również "heblem", wszystkie elementy są ze sobą połączone, zapewniając szczelność złącza. Elementy skrajne są przeznaczone do zespawania z rurami przesyłowymi, lub innymi elementami instalacji.

Złącza w tym systemie są skonstruowane do systemów przesyłu wody i w instalacjach nawadniających, ale znajdą zastosowanie również w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle, budownictwie, inżynierii dróg i tuneli, w oczyszczalniach ścieków, przy odprowadzaniu fekaliów, ochronie środowiska etc. Takie zastosowanie złączy jest możliwe dzięki uszczelce zrobionej ze specjalnej mieszaniny kauczuków, które idealnie nadają się do stosowania z różnymi substancjami agresywnymi dla innych materiałów. Na życzenie klienta dostępne są uszczelki z materiału odpornego na gorącą wodę, czyli EPDM.
Do zalet wykorzystania tego systemu złączy w instalacjach przesyłowych należą m. in.: łatwe łączenie złączy tylko za pomocą jednej ręki, szeroki zakres rozmiarów, obustronne połączenie pod kątem oraz pełna szczelność również przy zanieczyszczonych złączach.