Wymiary i rysunek techniczny:

Zastosowania:

Zawór kulowy to typ zaworu używanego do regulacji przepływu cieczy i gazów. Możliwe to jest dzięki konstrukcji opartej na obrócie elementu kulistego z otworem wewnątrz. Główną zaletą zaworu kulowego jest możliwość szybkiego otwierania i zamykania przepływu przy minimalnym oporze. Zawory te są cenione za ich trwałość i szczelność nawet po wielu cyklach otwierania i zamykania, co czyni je popularnym wyborem w wielu aplikacjach przemysłowych i domowych.

Konstrukcja zworu kulowego, opiera się na kulistej zaporze (nazywana po prostu "kulą") z otworem przelotowym osadzonej we wnętrzu korpusu. Pozycja tej kuli decyduje o stanie zaworu (otwarty/zamknięty). Kula jest połączona z dźwignią lub innym mechanizmem sterującym na zewnątrz zaworu za pomocą trzpienia. Obrót dźwigni o 90 stopni powoduje, że otwór w kuli ustawia się równolegle lub prostopadle do kierunku przepływu medium. Kiedy otwór jest równoległy do przepływu, zawór jest otwarty. Kiedy otwór jest prostopadły, przepływ jest zablokowany, a zawór zamknięty. Wokół kuli znajduje się uszczelnienie, które zapobiega wyciekom medium z zaworu. W pozycji otwartej płyn przepływa przez otwór w kuli z minimalnym oporem, co umożliwia efektywny przepływ. W pozycji zamkniętej przepływ jest całkowicie zablokowany.

Zastosowanie w konstrukcji zaworu rączki motylkowej, pozwala na montaż zaworu w instalacjach o ograniczonej przestrzeni, która uniemożliwia zastosowania produktów z długą rączką. 

Zawory kulowe są wybierane ze względu na ich prostotę konstrukcji, niezawodność i łatwość obsługi. Są one szczególnie przydatne w aplikacjach, gdzie potrzebne jest szybkie otwieranie i zamykanie przepływu. Ich odporność na zanieczyszczenia sprawia, że są doskonałym wyborem w aplikacjach przemysłowych, a także w różnego rodzaju instalacjach przesyłowych. Zawór stosowany jest do przesyłu nieagresywnych cieczy i gazów.

Zastosowanie 

Właściwości użytych materiałów i konstrukcja zaworu.

Kulowy zawór mufowy z gwintami wewnętrznymi z mosiądzu, z uszczelnieniem z PTFE, NBR, z aluminiową rączką.

1) Materiał korpusu: Mosiądz CW617N-UNI EN 12420

2) Materiał gwintu: Mosiądz CW617N-UNI EN 12420

3) Kula: Mosiądz CW617N-UNI EN 12165

4) Trzpień zaworu: Mosiądz CW617N-UNI EN 12164

5) Dławik uszczelniający: Mosiądz CW617N-UNI EN 12164

6) Rączka: Aluminium EN-AC 46100 EN 1706

7) Uszczelnienie kuli: PTFE

8) Uszczelnienie trzpienia: PTFE

9) Uszczelnie O-ring: NBR

10) Nakrętka: Stal ocynklowana (CL 04)

Ogólne właściwości materiałów:

Politetrafluoroetylen czyli PTFE to polimer fluorowy, który otrzymuje się poprzez polimeryzację tetrafluoroetylenu. Materiał powszechnie znany pod nazwą handlową teflon, ale również polyflon czy tarflen. Jest termoplastem o wysokiej sprawności i właściwościach semikrystalicznych. Materiał ten uważa się za jeden z najbardziej stabilnych termicznie, wyróżnia się bardzo dużą odpornością na działanie niemal każdego znanego pierwiastka, związku chemicznego czy rozpuszczalnika. Stosowany jest między innymi do wyrobu aparatury chemicznej, do budowy maszyn, w kriotechnice, technice filtracyjnej, medycznej czy w przemyśle spożywczym.

NBR zwany potocznie gumą olejoodporną jest kopolimerem butadienu i akrylonitrylu, procentowy skład tych związków decyduje o jej odporności na oleje i niską temperaturę. Może pracować od -20°C do +70°C dla gorącej wody, czy nawet +164°C dla pary wodnej. Guma ta wykazuje odporność na oleje silnikowe, opałowe, transformatorowe, smary, płyny hydrauliczne, węglowodory alifatyczne, propan, butan, benzynę, alkohole, wodne roztwory soli, rozcieńczone kwasy i zasady w niewysokich temperaturach. Świetnie pracuje w ścisku, przy dużych ciśnieniach. Guma ta wykazuje niską odporność na oleje i smary silikonowe, płyny hamulcowe na bazie glikolu, ciecze hydrauliczne typu HFD, stężone kwasy i ługi, węglowodory aromatyczne i chlorowane (np. benzen, tri), estry.