Zastosowanie:

SIRIUS BETON 85 Ω/CL D to wytrzymały, elastyczny wąż gumowy przeznaczony do tłoczenia betonu z wykorzystaniem pomp stacjonarnych i mobilnych. Został specjalnie zaprojektowany do pracy w wymagających warunkach budowlanych, gdzie liczy się wysoka odporność na ścieranie, niezawodność i bezpieczeństwo. Rdzeń węża wykonany jest z wysokogatunkowego kauczuku naturalnego (NR), co zapewnia doskonałą odporność na ścieranie spowodowane obecnością piasku, żwiru i cementu w mieszance betonowej. Warstwa zewnętrzna powstała z trwałej gumy syntetycznej, odpornej na wpływ czynników atmosferycznych, wilgoci oraz kontakt z materiałami budowlanymi. Konstrukcja węża oparta jest na wielowarstwowym stalowym oplocie, który zapewnia wysoką odporność na ciśnienie oraz stabilność strukturalną w trakcie intensywnej pracy.

Wąż znajduje zastosowanie w wielu technologiach układania i przesyłu betonu, takich jak:

- Wylewanie betonu in-situ – bezpośrednie dostarczanie betonu do formy lub szalunku na placu budowy (np. fundamenty, stropy, płyty).

- Podawanie betonu w trudno dostępne miejsca – przy użyciu elastycznej końcówki możliwe jest precyzyjne dostarczenie mieszanki do miejsc, gdzie nie docierają rurociągi stalowe.

- Wylewki posadzek przemysłowych i nawierzchni drogowych – zapewnia równomierne rozprowadzenie betonu na dużych powierzchniach.

- Technologia torkretowania (shotcrete) – do natrysku betonu pod ciśnieniem, np. w budownictwie podziemnym, tunelach czy umocnieniach skarp.

- Budowa mostów, tuneli, wieżowców – tam, gdzie elastyczny wąż umożliwia manewrowanie końcówką pod wysokim ciśnieniem i w ograniczonej przestrzeni.

Wąż SIRIUS BETON 85 Ω/CL D może być dostarczany luzem lub w wersji zmontowanej, wyposażonej w standardowe złącza do betonu (np. SK, Victaulic, HD). To niezawodne narzędzie dla firm budowlanych poszukujących solidnego, odpornego na ścieranie i elastycznego rozwiązania do przesyłu betonu w najbardziej wymagających warunkach terenowych.

Zakres norm:

Norma ISO 1307 określa zasady dotyczące tolerancji wymiarowych oraz metod pomiaru długości i średnic wewnętrznych dla węży i przewodów elastycznych wykonanych z gumy i tworzyw sztucznych. Stanowi podstawowy punkt odniesienia dla producentów i użytkowników w zakresie zgodności wymiarowej wyrobów wężowych stosowanych w różnych gałęziach przemysłu. W dokumencie zdefiniowano dopuszczalne odchylenia dla średnic wewnętrznych i zewnętrznych, grubości ścianek oraz długości odcinków węży, zarówno prostych, jak i zwojowanych. Norma precyzuje również warunki, w jakich należy wykonywać pomiary – np. temperaturę otoczenia, sposób przygotowania próbki czy wymagane narzędzia pomiarowe – aby zapewnić jednolite i porównywalne wyniki kontroli jakości. Stosowanie normy ISO 1307 pozwala na zachowanie powtarzalności wymiarowej, co ma kluczowe znaczenie przy łączeniu węży z armaturą, montażu w instalacjach oraz zapewnieniu szczelności i bezpieczeństwa pracy systemów przesyłowych. Dzięki temu norma ta jest istotnym elementem procesu produkcji i kontroli jakości węży przemysłowych, hydraulicznych, chemicznych czy paliwowych.

W celu usystematyzowania i porównania ze sobą odporności na ścieranie różnych materiałów stosowanych do produkcji węży, stosuje się normę ISO 4649:2007. Jest to międzynarodowy standard określający metody badania odporności na ścieranie gumy i kauczuków termoplastycznych, obowiązujący i aktualny zarówno w Polsce, jak i w całej Europie. Norma ta bazuje na zasadach zbliżonych do tzw. metody Schoppera. W przypadku węża SIRIUS BETON 85 Ω/CL D ścieralność wyznaczona tą metodą wynosi poniżej 65 mm³, co klasyfikuje go jako produkt o podwyższonej trwałości w kontakcie z materiałami abrazyjnymi.

Materiały użyte w konstrukcji węża:

Wąż SIRIUS BETON 85 Ω/CL D zbudowany jest z kauczuku naturalnego (NR), z pokryciem z syntetycznej gumy butadienowo-styrenowej (SBR), wzmocniony siatkami stalowymi. Zarówno wewnętrzna jak i wewnętrzna przewodzą ładunki elektrostatyczne, dzięki czemu wąż jest antystatyczny R< 10⁶ Ω.

Ogólne właściwości materiałów:

Kauczuk naturalny (NR) to polimer organiczny pozyskiwany głównie z lateksu drzewa kauczukowego (Hevea brasiliensis). Kauczuk ten jest od lat szeroko wykorzystywany w wielu gałęziach przemysłu w produkcji wyrobów technicznych, takich jak węże, uszczelki. Do największych zalet kauczuku naturalnego należy doskonała odporność na ścieranie, rozciąganie, rozdzieranie, wykazuje znakomite właściwości zmęczeniowe i amortyzujące. Cechy te sprawiają, że doskonale nadaje się do zastosowań, gdzie występują ruchy pulsacyjne lub wibracje. Kauczuk NR dobrze znosi niskie temperatury – pozostaje elastyczny nawet do około -30°C. W warunkach umiarkowanych jest też odporny na działanie wody, alkoholi, łagodnych kwasów i zasad oraz wielu roztworów soli.

Jednak kauczuk naturalny ma również swoje ograniczenia. Nie wykazuje odporności na działanie olejów mineralnych, smarów, węglowodorów aromatycznych i chlorowanych. Jest także podatny na starzenie atmosferyczne – szczególnie pod wpływem ozonu, tlenu i promieniowania UV – co może prowadzić do pękania i twardnienia powierzchni. Dlatego do zastosowań zewnętrznych stosuje się syntetyczne kauczuki lub domieszki bardziej odpornych na warunki atmosferyczne kauczuków, odpornych na działanie warunków zewnętrznych, w tym przypadku SBR.

Sam SBR (kauczuk butadieno-styrenowy) to syntetyczny elastomer charakteryzujący się wysoką odpornością na ścieranie. Dzięki swojej strukturze zachowuje elastyczność w szerokim zakresie temperatur, co pozwala na jego stosowanie w dynamicznych warunkach pracy. Materiał wyróżnia się dobrą odpornością na wodę, alkohole, słabe kwasy i zasady, a także na czynniki atmosferyczne. Materiał ten jest odporny na odkształcenia pod wpływem nacisku i zmęczenie mechaniczne, co zapewnia mu długą żywotność w warunkach intensywnej eksploatacji. Nie nadaje się jednak do kontaktu z olejami, smarami, paliwami oraz rozpuszczalnikami organicznymi, gdyż może ulegać degradacji.

Wąż antystatyczny, tzn. że jego rezystencja elektryczna wynosi poniżej 10⁶Ω. Jest to istotne zwłaszcza przy pracy w środowisku gdzie znajdują się lotne substancje, które mogą zapalić się na wskutek niekontrolowanego przeskoku elektrycznego (iskry) wewnątrz, lub na zewnątrz węża. Należy pamiętać, iż materiały takie jak pył mączny, czy pył drzewny, są łatwopalne. Elektryczność statyczna może być generowana w ściankach węża, dzięki przepływowi różnych mediów, również płynów i gazów, przez wąż. Podczas przesyłu, dochodzi do zderzania się cząsteczek medium ze ściankami wewnętrznymi węża, co tworzy niewielkie ładunki elektryczne. Takie ładunki elektryczne akumulują się i gromadzą w końcówkach węża. Gdy nagromadzi się taki ładunek, a wąż nie jest poprawnie uziemiony, ładunek będzie szukał ujścia w kierunku ziemi, lub przez znajdujące się w pobliżu elementy, tworząc niewielki łuk plazmy (iskrę elektryczną) co może doprowadzić do wybuchu, uszkodzenia węża, mienia a nawet zdrowia użytkownika. 

Wąż aby działał poprawnie, musi być poprawnie uziemiony. Wąż posiada właściwości antystatyczne typu Ω/CL – zarówno wewnętrzna wykładzina, jak i zewnętrzna powłoka są przewodzące (R <10⁶ Ω), co zapewnia skuteczne rozpraszanie ładunków elektrostatycznych. To szczególnie istotne w środowiskach, gdzie może występować pył cementowy lub inne materiały palne.

W celu szczegółowego zapoznania się z odpornością materiału na konkretną substancję chemiczną, czy medium, warto sprawdzić Tabelę Odporności Chemicznej dla NR i SBR. Należy pamiętać, iż użyte w wężach materiały pomimo podobnego składu chemicznego, mogą się różnić własnościami fizykochemicznymi, w związku z czym nie należy stosować węży niezgodnie z zaprojektowanym przeznaczeniem. W przypadku wątpliwości co do odporności węża, zachęcamy do kontaktu z naszymi doradcami technicznymi.