Właściwości użytych materiałów i budowa węża.

Wąż ATLAS EN 6134 Ω/T D PREMIUM zbudowany jest z terpolimeru etylenowo-propylenowo-dienowego (EPDM) wewnątrz i gumy chlorobutylowej (CIIR) z mikronakłuciami, odpornej na oleje z zewnątrz, z dwoma stalowami siatkami wzmacniającymi. Wąż antystatyczny, opór powierzchniowy R<10⁶ Ω, opór przez ściankę R<10⁹ Ω.

Ogólne właściwości materiałów:

EPDM to materiał charakteryzujący się m.in. zdolnością do odwracalnej deformacji pod wpływem sił mechanicznych. Guma ta jest odporna na działanie warunków atmosferycznych m.in. na ozon, wodę (zimną i gorącą), lekkie kwasy i zasady, wysoką temperaturę oraz jest elastyczna w temperaturze do -35°C. Materiał jest odporny na działanie większości detergentów, roztworów mydła i środków piorących, płynów hamulcowych na bazie glikoli.
EPDM nie jest odporny na działanie smarów i olejów mineralnych, węglowodorów alifatycznych, aromatycznych i chlorowanych. Dlatego wąż posiada pokrycie z materiału, który jest odporny na kontakt z olejami.

Chlorowany kauczuk butylowy, chlorobutyl (CIIR), to modyfikowany wariant klasycznego kauczuku butylowego (IIR), w którym cząsteczki zostały wzbogacone atomami chloru. Modyfikacja ta nadaje materiałowi szereg ulepszonych właściwości, dzięki czemu znajduje szerokie zastosowanie w wymagających środowiskach, takich jak przemysł chemiczny, petrochemiczny czy energetyka. Wykazuje się odpornością na parę wodną i temperaturę , dobrze znosi kontakt z nasyconą i przegrzaną parą, co czyni go idealnym materiałem na zewnętrzne warstwy węży do pary wodnej. Charakteryzuje się bardzo niską przepuszczalnością dla gazów i cieczy. Kauczuk ten wykazuje odporność chemiczną na, lekkie kwasy, roztwory alkaliczne (lekkie zasady), oleje, smary i substancje ropopochodne, co wyróżnia go względem EPDM. Ponadto cechuje go odporność na starzenie i ozon, działanie promieniowania UV,  warunków atmosferycznych, dzięki czemu może być bezpiecznie stosowany na zewnątrz i w trudnych warunkach eksploatacyjnych.

W celu szczegółowego zapoznania się z odpornością materiału na konkretną substancję chemiczną, czy medium, warto sprawdzić Tabelę Odporności Chemicznej dla EPDM. Należy pamiętać, iż użyte w wężach materiały pomimo podobnego składu chemicznego, mogą się różnić własnościami fizykochemicznymi, w związku z czym nie należy stosować węży niezgodnie z zaprojektowanym przeznaczeniem. W przypadku wątpliwości co do odporności węża, zachęcamy do kontaktu z naszymi doradcami technicznymi.

Wąż antystatyczny, tzn. że jego rezystencja elektryczna wynosi poniżej 10⁶Ω. Elektryczność statyczna może być generowana w ściankach węża, dzięki przepływowi różnych mediów, również płynów i pary wodnej, przez wąż. Podczas przesyłu, dochodzi do zderzania się cząsteczek medium ze ściankami wewnętrznymi węża, co tworzy niewielkie ładunki elektryczne. Takie ładunki elektryczne akumulują się i gromadzą w końcówkach węża. Po nagromadzeniu ładunku, przy braku uziemienia, może dojść do rozładowania w kierunku ziemi w niekontrolowany sposób przez znajdujące się w pobliżu elementy, np. metalowe wiadro, tworząc niewielki łuk plazmy (iskrę elektryczną) co może doprowadzić do wybuchu, uszkodzenia węża, mienia a nawet zdrowia.

Wąż aby działał poprawnie, musi być poprawnie uziemiony! Wąż wykonano z materiału przewodzącego elektryczność, w celu zapewnienia możliwości odprowadzania nagromodzonych ładunków elektrycznych. Wąż charakteryzuje się właściwościami antystatycznymi typu Ω/T, co oznacza, że zarówno okładzina wewnętrzna, jak i zewnętrzna są przewodzące (opór powierzchniowy R<10⁶ Ω, opór przez ściankę R<10⁹ Ω).