Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.

Trójnik T FERRARI typ F30M z częściami męską i żeńskimi wykonane ze stali ocynkowanej, z gumową uszczelką z mieszanki NR/SBR (na życzenie EPDM).

Ogólne właściwości materiałów:

Stal ocynkowana to stal, która została zabezpieczona przed korozją przez pokrycie jej warstwą cynku. Kluczową cechą powłok cynkowych jest ich zdolność do tworzenia wyjątkowo odpornych i trudno rozpuszczalnych powłok ochronnych. Powstają one w wyniku kontaktu z powietrzem i wodą, głównie z zasadowego węglanu cynku, który zapewnia efektywną ochronę przed korozją. Mimo że czynniki atmosferyczne mogą z czasem stopniowo zużywać te powłoki, to dzięki obecności pod nimi cynku, są one w stanie regenerować się. Jakość otrzymanych powłok cynkowych - ich połysk, gładkość, grubość, przyczepność, itp. - różni się w zależności od składu chemicznego stali, przede wszystkim od zawartości węgla, fosforu i krzemu.

Kauczuk butadienowo-styrenowy, znany również jako SBR, jest rodzajem gumy o właściwościach elastycznych porównywalnych do tych, które posiada kauczuk naturalny. Wyróżnia go zwiększona odporność na czynniki atmosferyczne, takie jak ozon, woda i wysokie temperatury, co sprawia, że jest doskonałym materiałem do zastosowań na zewnątrz. SBR jest również odporny na niektóre chemikalia, w tym alkohole takie jak metanol i etanol. Wykazuje ograniczoną odporność na kwasy, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, oraz na nieorganiczne zasady, ale tylko do niższych stężeń. Jednakże, SBR nie jest odporny na smary i oleje mineralne, co ogranicza jego zastosowanie w niektórych przemysłach. Ponadto, nie jest odporny na benzynę i węglowodory alifatyczne, aromatyczne i chlorowane, co powoduje, że jest niewłaściwy do stosowania w środowiskach, gdzie te substancje są obecne.

Zastosowanie

System „FERRARI”, to jeden z systemów elastycznego łączenia rur i przewodów w instalacjach przesyłowych. Złącza te są dwuczęściowe i składają się z części wtykowej (męskiej) oraz gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa posiada zapięcie w postaci zaczepów i dźwigni przymocowanych do kielicha na zawiasach oraz wymienną uszczelkę typu O-ring (z okrągłym przekrojem). W tej części mocuje się wtyk, posiadający kulę, dzięki której złącze podczas pracy wykazuje się możliwością odchyłu od osi. Na kuli znajduje się specjalny pierścień, na którym spoczywają kły zaczepów z części żeńskiej. Po zaciągnięciu dźwigni zwanej również "heblem", wszystkie elementy są ze sobą połączone, zapewniając szczelność złącza.