Zastosowanie

System „Guillemin”, to system złączy we francuskim standardzie, zwanych w Polsce również jako „złącza francuskie”. Charakteryzują się budową symetryczną w części przyłączeniowej, tzn. nie mają części wtykowej (męskiej) i gniazdowej (żeńskiej). Rozmiary złączy określa się rozstawem zaczepów. Posiadają dwa zaczepy i obrotowy pierścień ryglujący. Aby zamknąć złącze, jego dwie symetryczne połówki z dwoma zaczepami łączy się ze sobą poprzez ich przyłożenie uszczelkami do siebie i obrócenie obu pierścieni ryglujących tak, aby zaczepiły o zaczepy. Do dociągnięcia połączenia należy użyć klucza hakowego do złączy, przekręcając pierścienie ryglujące o 90°.
Złącza te znajdują zastosowanie w instalacjach do układów tłocznych i ssawno-tłocznych do wody, cieczy, węglowodorów, chemikaliów i materiałów sypkich (proszki, granulaty) w zależności od odporności materiału z którego są wykonane. Złącza te nie znajdują zastosowania w przesyle pary wodnej i płynnych gazów. Znaleźć je można w instalacjach przemysłowych, nawadniających, przeładunkowych, wyposażeniu cystern drogowych czy kolejowych. Złącza nadają się do pracy pod ciśnieniem, zarówno tłocznym jak i ssawnym, do przesyłu mediów płynnych i cieczy zależnie od materiału z którego są wykonane, ale również do substancji sypkich, proszków, granulatów etc.

Redukcji i przejściówek używa się w celu dopasowania do siebie złączy w dwóch różnych rozmiarach.

Normy:

Norma NF E29-572 (znana również jako EN 14420-8) dotyczy złączy Guillemin, które są symetrycznymi złączami używanymi głównie w przemyśle chemicznym i petrochemicznym. Standard ten określa specyfikacje dotyczące wymiarów, materiałów, uszczelnień, oraz testów ciśnieniowych dla złączek, aby zapewnić ich niezawodność i bezpieczeństwo w użytkowaniu. Złącza Guillemin charakteryzują się łatwością użytkowania i możliwością szybkiego połączenia oraz rozłączenia. Normę tę wydała Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) oraz Francuski Komitet Normalizacyjny (AFNOR).

Właściwości użytych materiałów 

Redukcja ze złączami "Guillemin" (francuskimi) wykonana z polipropylenu.

Ogólne właściwości materiałów:

Polipropylen, (PP) to polimer, który należy do grupy poliolefin. Uzyskuje się go w wyniku procesu polimeryzacji propenu. Źle reaguje w kontakcie z miedzią. Stąd też do produkcji wyrobów stanowiących połączenie PP i Cu używa się mosiężnych łączników. Materiał jest obojętny fizjologicznie.Odznacza się niepalnością, bezwonnością, a ponadto nie absorbuje wody. W branży przemysłowej ceni się go za łatwość przetwarzania. Związek charakteryzuje się termoplastycznością. Oznacza to, że staje się elastyczny pod wpływem wysokiej temperatury, a po przestygnięciu wraca do swojej poprzedniej twardości. Należy mieć na uwadze, że po przekroczeniu temperatury krytycznej ulega degradacji. Polipropylen doskonale nadaje się do produkcji wyrobów o złożonych kształtach, dzięki czemu znajduje szerokie zastosowanie w wielu branżach przemysłowych.

Polipropylen, charakteryzuje się również wysoką odpornością chemiczną na wiele agresywnych mediów w tym kwasy, zasady czy rozpuszczalniki organiczne. Nie jest jednak odporny na niektóre utleniacze, a zwłaszcza kwasy azotowy lub siarkowy. Nie jest również odporny na działanie zasad bielących, cieczy niepolarnych w tym. czterochlorku węgla, benzenu czy chlorku metylu.