Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.

Złącze zaślepiające żeńskie ANFOR typ A5B wykonane ze stali ocynkowanej, z gumową uszczelką z mieszanki NR/SBR (na życzenie EPDM).

Ogólne właściwości materiałów:

Stal ocynkowana jest to stal zabezpieczona przed korozją poprzez nałożenie warstwy cynku. Antykorozyjne właściwości powłok cynkowych polegają na tym, że cynk może tworzyć niezwykle odporne i bardzo trudno rozpuszczalne powłoki kryjące. Tworzą się one podczas kontaktu z powietrzem i wodą, składają się głównie z zasadowego węglanu cynku i to one są odpowiedzialne za właściwą ochronę przed korozją. Wprawdzie z biegiem lat są one w niewielkich ilościach znoszone przez wiatr i wpływy atmosferyczne, jednak z uwagi na znajdujący się pod nimi cynk, powstają na nowo. Jakość uzyskiwanych powłok cynkowych (połysk, gładkość, grubość, przyczepność, itp.) jest na nich różna i zależy od składu chemicznego, w szczególności od zawartości węgla, fosforu i krzemu.

Kauczuk butadienowo-styrenowy, znany również jako SBR, jest rodzajem gumy o właściwościach elastycznych porównywalnych do tych, które posiada kauczuk naturalny. Wyróżnia go zwiększona odporność na czynniki atmosferyczne, takie jak ozon, woda i wysokie temperatury, co sprawia, że jest doskonałym materiałem do zastosowań na zewnątrz. SBR jest również odporny na niektóre chemikalia, w tym alkohole takie jak metanol i etanol. Wykazuje ograniczoną odporność na kwasy, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, oraz na nieorganiczne zasady, ale tylko do niższych stężeń. Jednakże, SBR nie jest odporny na smary i oleje mineralne, co ogranicza jego zastosowanie w niektórych przemysłach. Ponadto, nie jest odporny na benzynę i węglowodory alifatyczne, aromatyczne i chlorowane, co powoduje, że jest niewłaściwy do stosowania w środowiskach, gdzie te substancje są obecne.

Zastosowanie

System „Anfor”, to jeden z systemów elastycznego łączenia rur i przewodów w instalacjach przesyłowych. Złącza te są dwuczęściowe i składają się z części wtykowej (męskiej) oraz gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa posiada zapięcie w postaci dwóch zaczepów i dźwigni przymocowanych do niej na zawiasach oraz wymienną uszczelkę typu O-ring (z okrągłym przekrojem). W tej części mocuje się kulę, dzięki której złącze podczas pracy wykazuje się możliwością odchyłu od osi. Na kule nachodzi kołnierz, ze specjalnym pierścieniem, na którym spoczywają kły zaczepów z części żeńskiej. Po zaciągnięciu dźwigni zwanej również "heblem", wszystkie elementy są ze sobą połączone, zapewniając szczelność złącza. Element przeznaczony do zaślepiania i zabezpieczania przed niekontrolowanym wyciekiem z przewodu, lub instalacji przesyłowej wyposażonej w część męską, z kulą i pierścieniem na zaczepy.

Złącza w tym systemie są skonstruowane do systemów przesyłu wody i w instalacjach nawadniających, ale znajdą zastosowanie również w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle, budownictwie, inżynierii dróg i tuneli, w oczyszczalniach ścieków, przy odprowadzaniu fekaliów, ochronie środowiska etc.
Do zalet wykorzystania tego systemu złączy w instalacjach przesyłowych należą m. in.: łatwe łączenie złączy tylko za pomocą jednej ręki, szeroki zakres rozmiarów, obustronne połączenie pod kątem oraz pełna szczelność również przy zanieczyszczonych złączach.