System "Storz" to system złączy, który został wymyślony przez Carla Augusta Guido Storza w 1882 roku i opatentowany w 1893 roku. W Polsce jest on powszechnie znany jako złącza strażackie lub hydrantowe. Charakteryzuje się on unikalną, symetryczną konstrukcją, która eliminuje potrzebę posiadania oddzielnych części męskich i żeńskich. Rozmiar złącza definiuje się głównie przez rozstaw zaczepów, a do ich zamykania stosuje się klucze hakowe dostępne w różnych rozmiarach. Aby połączyć dwa elementy, wystarczy obrót o ćwierć obrotu (90 stopni), co gwarantuje mocne i bezpieczne połączenie.

System zyskał popularność jako doskonała alternatywa dla tradycyjnych połączeń gwintowanych, oferując szybkie i szczelne łączenie, co jest niezwykle przydatne w pożarnictwie oraz różnych dziedzinach przemysłu. Złącza te są przystosowane do pracy zarówno z ciśnieniem, jak i podciśnieniem, do wartości do 16 bar. Umożliwiają one przesyłanie różnorodnych mediów, zarówno płynnych, jak i sypkich, znajdując zastosowanie w cysternach do transportu substancji takich jak ciecze ropopochodne, kwasy, woda, fekalia, chemikalia czy materiały cierne. Są one także używane w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle chemicznym, spożywczym, farmaceutyce, w stoczniach, w portach, stacjach przeładunkowych, a także w systemach transportu pneumatycznego.