Zastosowanie

System "Storz" to system złączy, który został wymyślony przez Carla Augusta Guido Storza w 1882 roku i opatentowany w 1893 roku. W Polsce jest on powszechnie znany jako złącza strażackie lub hydrantowe. Charakteryzuje się on unikalną, symetryczną konstrukcją, która eliminuje potrzebę posiadania oddzielnych części męskich i żeńskich. Rozmiar złącza definiuje się głównie przez rozstaw zaczepów, a do ich zamykania stosuje się klucze hakowe dostępne w różnych rozmiarach. Aby połączyć dwa elementy, wystarczy obrót o ćwierć obrotu (90 stopni), co gwarantuje mocne i bezpieczne połączenie.

System zyskał popularność jako doskonała alternatywa dla tradycyjnych połączeń gwintowanych, oferując szybkie i szczelne łączenie, co jest niezwykle przydatne w pożarnictwie oraz różnych dziedzinach przemysłu. Złącza te są przystosowane do pracy zarówno z ciśnieniem, jak i podciśnieniem, do wartości do 16 bar. Umożliwiają one przesyłanie różnorodnych mediów, zarówno płynnych, jak i sypkich, znajdując zastosowanie w cysternach do transportu substancji takich jak ciecze ropopochodne, kwasy, woda, fekalia, chemikalia czy materiały cierne. Są one także używane w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle chemicznym, spożywczym, farmaceutyce, w stoczniach, w portach, stacjach przeładunkowych, a także w systemach transportu pneumatycznego.

Złącza IBC są zaprojektowane, by oferować pewny i zunifikowany sposób łączenia zbiorników IBC (Intermediate Bulk Container), tzw. "paletopojemników" wykorzystywanych do przewozu wielu substancji, również agresywnych chemicznie, w formie płynnej lub półpłynnej. Złącza te są również określane jako "Złącza Mauzer". System opiera się o połączenia gwintowane wewnętrznie trapezowe, zgodnie ze standardem DIN EN 12713:2000-03, co zapewnia pełną kompatybilność z gwintami zewnętrznymi zbiorników IBC od różnych producentów.

Adaptery takie zazwyczaj stosuje się w celu przystosowania paletopojemników IBC do podłączenia przewodów, lub innych elementów instalacji przesyłowych wyposażonych w elementy w systemie STORZ, np w stacjach odbiorczych, centrach przeładunkowych, lub w pojazdach przystosowanych do przewożenia paletopojemników.

Normy

Produkt zgodny ze standardami dotyczącymi złączy STORZ DIN 14333, pracujących z ciśnieniem 16 bar, zarówno tłocznych jak i ssąco tłocznych. Standard ten zastąpił dotychczas stosowane standardy dotyczące złączy w rozmiarach D (DIN 14301), C (14302), B (14303) oraz standardy dotyczące złączy do stosowania w pożarnictwie np. DIN 14332, które obowiązywały od połowy lat osiemdziesiątych. DIN 14333 obowiązujący od sierpnia 2023 roku, określa parametry techniczne, wymiary i materiały złączy normalizując je tak, abyśmy zawsze mieli pewność, że zastosowane złącza będą do siebie pasować.

Właściwości użytych materiałów.

Adapter z złączem "Storz" (Strażackie) z gwintem wewnętrznym do paletopojemników IBC wykonany z aluminium kutego, z uszczelką z NBR.

Ogólne właściwości materiałów:

Stopy aluminium, poza glinem zawierają cynk, miedź, krzem, mangan i wiele innych metali. Charakteryzują się dużą wytrzymałością i twardością, oraz niską wagą. Dzięki odporności na korozję i małą gęstość, używa się tego materiału do wyrobu złączy niskociśnieniowych wszędzie tam, gdzie istotna jest niska waga produktu, czyli np. w systemach hydraulicznych, w przemyśle samochodowym, lotniczym, w automatyce i cybernetyce. Dzięki zastosowaniu techniki zwanej anodowaniem, zwiększa się odporność stopu na zużycie, czy przetarcie. Stopy te charakteryzują się również dobrą odpornością chemiczną na przesyłane media, dzięki czemu często polecane są w połączeniu z przewodami z tworzyw sztucznych.

Zaleca się stosowanie złączy z aluminium kutego. Złącza strażackie z takiego materiału wykazują większą odporność na uderzenia, a zaczepy są bardziej odporne na zrywanie, pozwalają na mocniejsze zaciśnięcie złącza czego efektem jest pewniejsze połączenie. Większa odporność mechaniczna materiału oznacza dłuższą żywotność przewodu, a co za tym idzie oszczędność ekonomiczną w porównaniu do częstej wymiany złączy o niższej cenie, i niższych parametrach odpornościowych.

NBR zwany potocznie gumą olejoodporną jest kopolimerem butadienu i akrylonitrylu, procentowy skład tych związków decyduje o jej odporności na oleje i niską temperaturę. Może pracować od -20°C do +70°C dla gorącej wody, czy nawet +164°C dla pary wodnej. Guma ta wykazuje odporność na oleje silnikowe, opałowe, transformatorowe, smary, płyny hydrauliczne, węglowodory alifatyczne, propan, butan, benzynę, alkohole, wodne roztwory soli, rozcieńczone kwasy i zasady w niewysokich temperaturach. Świetnie pracuje w ścisku, przy dużych ciśnieniach. Guma ta wykazuje niską odporność na oleje i smary silikonowe, płyny hamulcowe na bazie glikolu, ciecze hydrauliczne typu HFD, stężone kwasy i ługi, węglowodory aromatyczne i chlorowane (np. benzen, tri), estry.