| Ciśnienie | do 16 bar. (tabela ciśnienia, w opisie kategorii głównej - tutaj) |
|---|---|
| Uszczelnienie | VITON. |
| rozmiar | typ | rozstaw zaczepów KA [mm] | D [mm] | d | ilość otworów | d1 | nr artykułu |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 25-D | DN 25 | 31 | 115 | 85 | 4 | 14 |
|
| 52-C | DN 50 | 66 | 165 | 125 | 4 | 18 |
|
| 65 | DN 65 | 81 | 185 | 145 | 4 | 18 |
|
| 75-B | DN 80 | 89 | 200 | 160 | 8 | 18 |
|
| 110-A | DN 100 | 133 | 220 | 180 | 8 | 18 |
|
| 125 | DN 125 | 148 | 250 | 210 | 8 | 18 |
|
| 150 | DN 150 | 160 | 285 | 240 | 8 | 22 |
|
Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.
Złącze "Storz" (Strażackie) z flanszą wykonane ze stali nierdzewnej, z uszczelką z FKM.
Ogólne właściwości materiałów:
Stal nierdzewna (stal szlachetna) to grupa stopów żelaza o specjalnych właściwościach fizykochemicznych, w tym przede wszystkim stopy odporne na korozję ze strony takich czynników jak powietrze atmosferyczne, rozcieńczone kwasy czy roztwory alkaliczne. Stal nierdzewna zawiera żelazo, chrom, mangan, krzem i węgiel, a w wielu przypadkach znaczne ilości niklu i molibdenu. Właściwość nierdzewności uzyskuje się przez stosowanie odpowiednich dodatków stopowych, ilość i rodzaj tych dodatków jest określona przepisami i normami. Najpopularniejsze są Europejska Norma 10088, Amerykańska Norma AISI czy popularna Niemiecka Norma DIN. Pierwiastki te reagują z tlenem z wody i powietrza, tworząc bardzo cienką, stabilną powłokę składającą się z takich produktów korozji jak tlenki metali i wodorotlenki. W tworzeniu tej powłoki produktów korozji dominującą rolę odgrywa chrom, reagując z tlenem. Wyższa zawartość chromu w stali daje lepszą odporność na korozję. Odbywa się to skokowo, gdyż odporność na korozję całości stopu zaczyna się od wartości co najmniej 13 % tego metalu. Odporność ta ulega dalszemu podwyższeniu po dodaniu molibdenu. Dodatek niklu ma na celu uzyskanie struktury austenitycznej stali, co ułatwia jej obróbkę plastyczną na zimno i spawanie. Nikiel podwyższa odporność stopu na korozję w warunkach kontaktu z kwasami solnym i siarkowym czy wodą morską.
Złącza wykonane ze Stali nierdzewnej 316Ti (1.4571), jest to gatunek, który w swoim składzie posiada domieszkę tytanu w celu stabilizacji stopu. Wykazuje się bardzo dobrą odpornością na korozję szczelinową, odporna na korozję międzykrystaliczną, wżerową, większość kwasów i soli o średnim stężeniu. Stop ten w porównaniu z innymi austenitycznymi, może wykazywać właściwości magnetyczne. Nie poleca się go do kontaktu z roztworami kwasu solnego, azotowego i fluorowodorowego, natomiast może pracować nawet z gorącym kwasem siarkowym i większością kwasów organicznych, czy używanymi w przemyśle spożywczym odczynnikami zarówno kwasowymi jak i zasadowymi.
Viton oznaczany jako FPM lub FKM to Fluoroelastomer, który posiada dobrą odporność na wiele olejów, paliw, rozpuszczalników, kwasów i inne agresywne media. Należy również podkreślić bardzo dobrą odporność Vitonu na warunki atmosferyczne czy niepalność. Kauczuk ten jest kopolimerem monomerów zawierających fluor, w tym głównie fluorek winilidenu i sześciofluoropropylenu lub fluorku winilidenu i trójchloroetylenu. Jego nazwa jest zastrzeżona przez firmę DuPont.Kauczuk fluorowy nie jest odporny na stężone kwasy organiczne, ketony, estry i etery małocząsteczkowe (np. octan etylu, doksan, czy kwas mrówkowy), stężone roztwory ługu sodowego i kwasów oraz gorącą wodę i parę wodną. Uszczelki na bazie Vitonu wyróżniają się stabilnością wymiarów oraz wykazują się właściwościami samosmarującymi.
Normy:
Norma EN 1092-1 to kompleksowy dokument techniczny dotyczący kołnierzy okrągłych stalowych, który określa szereg wymagań i specyfikacji, które powinny być spełnione. W normie uwzględniono szczegółowe informacje na temat wywiniętych końcówek rur i pierścieni stosowanych z kołnierzami. Zawiera ona informacje o typach kołnierzy, ich powierzchniach uszczelniających, wymiarach i tolerancjach, a także liczbę i wielkość śrub montażowych. Określa ona także wymagania dotyczące wykończenia powierzchni uszczelniających, oznaczeń, znakowania, materiałów oraz dopuszczalnych wartości ciśnienia i temperatury. Zawiera też informacje o przybliżonych masach kołnierzy.
Zgodność z normą daje pewność, że dany element na 100% będzie pasować, że spełnia konkretne kryteria jakościowe i zachowuje prawidłowe wymiary. Norma odnosi się zarówno do jakości wykonania produktów, jak i ich wytrzymałości oraz przeznaczenia.
Zastosowanie
System "Storz" to system złączy, który został wymyślony przez Carla Augusta Guido Storza w 1882 roku i opatentowany w 1893 roku. W Polsce jest on powszechnie znany jako złącza strażackie lub hydrantowe. Charakteryzuje się on unikalną, symetryczną konstrukcją, która eliminuje potrzebę posiadania oddzielnych części męskich i żeńskich. Rozmiar złącza definiuje się głównie przez rozstaw zaczepów, a do ich zamykania stosuje się klucze hakowe dostępne w różnych rozmiarach. Aby połączyć dwa elementy, wystarczy obrót o ćwierć obrotu (90 stopni), co gwarantuje mocne i bezpieczne połączenie.
System zyskał popularność jako doskonała alternatywa dla tradycyjnych połączeń gwintowanych, oferując szybkie i szczelne łączenie, co jest niezwykle przydatne w pożarnictwie oraz różnych dziedzinach przemysłu. Złącza te są przystosowane do pracy zarówno z ciśnieniem, jak i podciśnieniem, do wartości do 16 bar. Umożliwiają one przesyłanie różnorodnych mediów, zarówno płynnych, jak i sypkich, znajdując zastosowanie w cysternach do transportu substancji takich jak ciecze ropopochodne, kwasy, woda, fekalia, chemikalia czy materiały cierne. Są one także używane w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle chemicznym, spożywczym, farmaceutyce, w stoczniach, w portach, stacjach przeładunkowych, a także w systemach transportu pneumatycznego.
System złączy kołnierzowych, znany również jako flansze, stanowi prostą i szeroko stosowaną metodę łączenia węży przemysłowych, rur i zaworów w miejscach, gdzie konieczna jest odporność na wysokie ciśnienie. Charakterystyczną cechą tego systemu jest symetryczność złączy, które nie są podzielone na wtyki i gniazda. Ich odporność wynika głównie z użycia odpowiednich uszczelek. W tym systemie, elementy złączne łączy się za pomocą śrub równomiernie rozmieszczonych wokół kołnierza, który zawiera symetrycznie rozmieszczone otwory przelotowe. System ten jest szczególnie przydatny w miejscach, gdzie nie jest wymagany szybki i łatwy demontaż lub rozłączenie, co czyni go doskonałą alternatywą dla spawania połączeń między przewodami. Połączenia kołnierzowe są wykorzystywane w rozłącznych instalacjach systemów hydraulicznych i pomp ciepłowniczych, oferując alternatywę dla spawania i zapewniając wysoką szczelność.
Element przeznaczony do montażu na instalacjach i urządzeniach wyposażonych w przyłącza kołnierzowe zgodne z normą EN 1092-1. Pozwalają na adaptacje tych urządzeń i instalacji do przewodów wyposażonych w złącza zaczepowe STORZ.
Do złączy, w zależności od przeznaczenia i transportowanego medium, należy zastosować specjalistyczne uszczelki, wykonane z różnych materiałów o różnych właściwościach i przeznaczeniu, np do transportu substancji spożywczych, wody pitnej, gorącej wody, które są dostępne osobno, na zamówienie.