Zastosowanie

System „Kamlok”/”Camlock” to jeden z najbardziej znanych i rozpowszechnionych systemów złączy przemysłowych. Złącza te wykonane są wg amerykańskiej normy wojskowej A-A 59326. Rozwiązania w tym systemie dostarcza wielu producentów, co jednak nie znaczy, że mogą funkcjonować zamiennie. Jest to system złączy asymetrycznych, gdzie wtyki i gniazda (części męskie i żeńskie) są zapinane za pomocą dwóch zapięć, blokad krzywkowych. Ich zastosowanie, często jest uzależnione od rodzaju materiału z którego są wykonane, jednak nie poleca się ich do przesyłu gazów i sprężonego powietrza, ze względu na łatwość rozpięcia w trakcie pracy, co może skutkować niebezpiecznym otwarciem przewodu pod ciśnieniem.
Złącza z tego systemu powszechnie są stosowane jako złącza przeładunkowe w przemyśle petrochemicznym, chemicznym, czy kosmetycznym. Można je podłączać do węży, rur, zbiorników czy maszyn transportujących parę, proszki czy płyny takie jak śrut, granulat, woda chłodnicza, produkty spożywcze, farmaceutyczne, paliwa, barwniki, kleje, kosmetyki itd.

Wzmocnione zapięcia Self Lock mają zapobiec niepożądanemu rozpięciu się złącza. Rozwiązanie to stosuje się najczęściej w przemyśle chemicznym i petrochemicznym, w celu zwiększenia bezpieczeństwa operatorów przewodów i środowiska naturalnego.

Uwaga! Pomimo podobnej budowy, złącza w tym systemie nie nadają się od przesyłu tynku, zapraw i betonu, które stanowią osobną klasę złączy i nie są kompatybilne z systemem „Kamlok”

Norma:

Norma EN 14420-7 dotyczy specyfikacji złączy do węży, które wykorzystywane są w różnych przemysłowych aplikacjach przesyłowych, takich jak przesył cieczy, gazów czy półciekłych substancji. Ta konkretna część normy skupia się na złączach typu "z obejmą zaciskową" (ang. "safety clamps"), które stosowane są do łączenia końcówek węży z armaturą. Norma określa wymagania dotyczące materiałów, wymiarów, jakości wykończenia, a także testów, które muszą być przeprowadzone, aby zapewnić bezpieczeństwo i niezawodność połączeń. EN 14420-7 ma na celu ujednolicenie kryteriów oceny złączy węży na terenie Europy, zwiększając tym samym bezpieczeństwo użytkowania i efektywność w różnych sektorach przemysłu.

Właściwości użytych materiałów.

Złącze "Kamlok" żeńskie typ D z zapięciem Self Lock, z gwintem wewnętrznym wykonane ze stali szlachetnej, z uszczelką z NBR i PTFE.

Ogólne właściwości materiałów:

Stal Szlachetna to grupa stopów żelaza, potocznie rozumianych również jako stal nierdzewna, odróżniająca się jednak od niej procesem wytapiania wyłącznie metodami charakteryzującymi się wysokim stopniem czystości dodatków. Stal ta charakteryzuje się bardzo dobrą odpornością na czynniki powodujące korozję, takie jak powietrze atmosferyczne, rozcieńczone kwasy, roztwory alkaliczne, słona woda morska czy chemikalia. Podobnie jak w przypadku stali nierdzewnej, podlega ona normalizacji. Najpopularniejsze są Europejska Norma 10088, Amerykańska Norma AISI czy popularna Niemiecka Norma DIN. Więcej o gatunkach i rodzajach stali szlachetnej można przeczytać w artykule >>>

Złącza wykonane z tego materiału znajdują zastosowanie zwłaszcza w ciężkich warunkach pracy, przy agresywnych mediach w przemyśle spożywczym, chemicznym czy farmaceutycznym.

Większa odporność materiału na korozję oznacza dłuższą żywotność przewodu, a co za tym idzie oszczędność ekonomiczną w porównaniu do częstej wymiany złączy o niższej cenie, i niższych parametrach odpornościowych.

Uszczelka wykonana z kauczuku NBR, zwanego potocznie gumą olejoodporną jest kopolimerem butadienu i akrylonitrylu, procentowy skład tych związków decyduje o jej odporności na oleje i niską temperaturę. Może pracować od -20°C do +70°C dla gorącej wody, czy nawet +164°C dla pary wodnej. Guma ta wykazuje odporność na oleje silnikowe, opałowe, transformatorowe, smary, płyny hydrauliczne, węglowodory alifatyczne, propan, butan, benzynę, alkohole, wodne roztwory soli, rozcieńczone kwasy i zasady w niewysokich temperaturach. Świetnie pracuje w ścisku, przy dużych ciśnieniach. Guma ta wykazuje niską odporność na oleje i smary silikonowe, płyny hamulcowe na bazie glikolu, ciecze hydrauliczne typu HFD, stężone kwasy i ługi, węglowodory aromatyczne i chlorowane (np. benzen, tri), estry.

Politetrafluoroetylen, znany szerzej jako PTFE, jest fluorowym polimerem uzyskiwanym przez polimeryzację tetrafluoroetylenu. Ten materiał, często określany handlowymi nazwami takimi jak teflon, polyflon, czy tarflen, jest termoplastyczny, charakteryzujący się wysoką wydajnością i semikrystalicznymi właściwościami. PTFE jest rozpoznawany jako jedna z najbardziej termicznie stabilnych substancji, odznaczająca się niezwykłą odpornością na prawie wszystkie rodzaje pierwiastków, związków chemicznych i rozpuszczalników. Znajduje zastosowanie w różnorodnych dziedzinach, w tym w produkcji sprzętu chemicznego, budowie maszyn, kriotechnologii, technologii filtracji, medycynie oraz przemyśle spożywczym.