Zastosowanie:

Tłoczny wąż POLLUX jest wykonany z elastycznego PTFE. Materiał węża zapewnia wyjątkową odporność chemiczną na niemal wszystkie agresywne media – zarówno kwasy, zasady, rozpuszczalniki organiczne, jak i węglowodory alifatyczne, aromatyczne czy chlorowane. Dzięki temu wąż ten znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle chemicznym i petrochemicznym, farmaceutycznym, kosmetycznym, biologicznym oraz spożywczym, wszędzie tam, gdzie wymagana jest obojętność chemiczna materiału i zgodność z najwyższymi standardami higieny.

Ze względu na swoje właściwości, wąż idealnie sprawdza się m.in.

- w przesyle silnie reaktywnych związków chemicznych,

- substancji o wysokiej czystości,

- rozpuszczalników,

- środków dezynfekujących,

- gorących cieczy technologicznych,

- gazów technicznych,

- w branży farmaceutycznej i biotechnologicznej do transportu płynów wymagających środowiska sterylnego,

- w przemyśle budowlanym i chemicznym — transport substancji silnie korozyjnych lub łatwopalnych.

Przewody PTFE to jedno z najlepszych dostępnych rozwiązań do przesyłu mediów kriogenicznych. Łączą odporność na ekstremalne zimno, czystość chemiczną, elastyczność i bezpieczeństwo. Stosowane są wszędzie tam, gdzie inne materiały zawodzą – w laboratoriach, przemyśle precyzyjnym, kosmicznym i medycznym:

- przy transferze ciekłego azotu, ciekłego tlenu czy ciekłego helu,

- systemy chłodzenia laserów i urządzeń optycznych,

- aplikacje laboratoryjne - kriogeniczne zamrażarki, komory chłodnicze,

- sprzęt medyczny - krioterapia, przechowywanie próbek biologicznych,

- przemysł kosmiczny i lotniczy - przewody do chłodzenia instrumentów i sensorów.

To rozwiązanie dla aplikacji, które wymagają odporności na ekstremalne temperatury i agresywne substancje — wszędzie tam, gdzie inne węże zawodzą.

Opis zastosowanych norm:

FDA 21 CFR 177.1550 to amerykańska norma federalna (Code of Federal Regulations), która określa wymagania dotyczące stosowania politetrafluoroetylenu (PTFE) jako materiału przeznaczonego do kontaktu z żywnością w Stanach Zjednoczonych. Jest to jeden z kluczowych przepisów regulujących bezpieczeństwo materiałów polimerowych w zastosowaniach spożywczych i farmaceutycznych.

Norma ta dopuszcza stosowanie PTFE jako składnika wyrobów powtarzalnego użytku, czyli np. rur, węży, uszczelek, wykładzin i powłok, które mają bezpośredni i stały kontakt z żywnością. Warunkiem jest, by materiał był wykonany zgodnie z określonymi parametrami czystości i produkcji, a także nie uwalniał do żywności substancji szkodliwych w ilościach przekraczających ustalone limity migracji.

Główne założenia FDA 21 CFR 177.1550:

- Materiałem odniesienia jest politetrafluoroetylen (PTFE) o wysokim stopniu czystości.

- Dopuszcza się stosowanie dodatków, które są również zatwierdzone do kontaktu z żywnością.

- Produkt końcowy nie może wpływać na smak, zapach ani bezpieczeństwo żywności.

- Wymagana jest zgodność z testami migracji, które potwierdzają, że materiał nie uwalnia niedozwolonych substancji do żywności.

- Dotyczy zastosowań stałych i powtarzalnych, a więc np. przewodów w zakładach przetwórczych, systemów CIP, pojemników, czy elementów urządzeń.

EU 1935/2004 – Ogólne wymagania dla materiałów do kontaktu z żywnością

Rozporządzenie EU 1935/2004 określa ogólne wymagania dla wszystkich materiałów i wyrobów, które mają kontakt z żywnością. Obejmuje szeroki zakres materiałów, takich jak tworzywa sztuczne, guma, metale, szkło, ceramika, powłoki i lakiery, papier oraz materiały wielowarstwowe.
Gwarancje bezpieczeństwa:

- Materiały nie mogą uwalniać substancji do żywności w ilościach, które mogłyby zagrażać zdrowiu konsumentów.

- Nie mogą powodować nieakceptowalnych zmian w składzie żywności.

- Nie mogą pogarszać właściwości organoleptycznych (smak, zapach).

- Wprowadzono obowiązek oznakowania materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością oraz ich pełnej identyfikowalności w łańcuchu dostaw.

EU 10/2011, to rozporządzenie wydane przez Komisję Europejską w sprawie zastosowania tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością, ich składu, możliwości transferu, wpływu na zdrowie i skład żywności.

W rozporządzeniu tym (załącznik III) podano metody weryfikacji zachowania się tworzyw sztucznych w kontakcie z substancjami modelowymi, mającymi imitować żywność, których skład chemiczny i przeznaczenie przedstawia się następująco:

Płyn modelowy A - Etanol 10 % (v/v) - Imituje żywność, która doskonale rozpuszcza się w wodzie.
Płyn modelowy B - Kwas octowy 3 % (w/v) - Imituje żywność, która doskonale rozpuszcza się w wodzie, o pH mniejszym niż 4,5 (kwaśną).
Płyn modelowy C - Etanol 20 % (v/v) - Imituje żywność, która doskonale rozpuszcza się w wodzie, która zawiera do 20% alkoholu (np. piwo, wino) oraz żywność, która zawiera substancje organiczne powodujące rozpuszczanie się ich w tłuszczach i olejach (przykładowo witaminy A, D, E i K, często obecne w żywności)
Płyn modelowy D1 - Etanol 50 % (v/v) - Imituje żywność o wysokiej zawartości alkoholu etylowego (np. wódka, koniak), oraz żywność zawierającą olej w wodzie (np. większość dań gotowych, przetwory mleczne i mleko)
Płyn modelowy D2 - Olej roślinny(*) - Imituje żywność posiadających warstwę wolnych, nie wymieszanych z płynem tłuszczy na powierzchni.
Substancja modelowa E - Poli(tlenek 2,6-difenylo-p-fenylenu), wielkość cząstki 60-80 mesh, wielkość porów 200 nm. Ta substancja ma imitować żywność suchą, sypką lub głęboko mrożoną, znana jest pod handlową nazwą "Tenax".

Rozporządzenie to określa limit uwolnienia cząstek określonego materiału z jakiego zrobiony jest wąż do płynu/substancji modelowej w określonych warunkach. Limit ten wynosi 10 mgr na dm² powierzchni materiału. Dla metra węża o średnicy 1" (≈25 mm) limit ten wyniesie około 157 mg dla litra żywności.

Materiały użyte w konstrukcji węża:

Kalibrowany wąż POLLUX zbudowany jest w całości z PTFE.

Ogólne właściwości materiału

Politetrafluoroetylen (PTFE), znany powszechnie pod nazwą handlową Teflon, to fluoropolimer o wyjątkowych właściwościach fizykochemicznych. Jest tworzywem termoplastycznym o bardzo wysokiej odporności chemicznej – nie wchodzi w reakcje z większością agresywnych substancji, w tym z silnymi kwasami, zasadami, rozpuszczalnikami organicznymi, olejami i paliwami. Dzięki obecności wiązań węgiel-fluor, które należą do najmocniejszych w chemii organicznej, PTFE zachowuje stabilność nawet w ekstremalnych warunkach. Zakres temperatur pracy tego materiału waha się od –200°C do +260°C, co czyni go idealnym do zastosowań wymagających odporności zarówno na bardzo niskie, jak i bardzo wysokie temperatury. Jego zastosowanie obejmuje szeroki zakres aplikacji, m.in. przemysł chemiczny, petrochemiczny, spożywczy, farmaceutyczny, elektroniczny i lotniczy. Używany jest do produkcji uszczelek, wykładzin zbiorników i reaktorów, powłok ochronnych, przewodów, a także do produkcji węży i rur przesyłowych, zwłaszcza tam, gdzie konieczna jest odporność na chemikalia lub wymagane są bardzo niskie współczynniki tarcia. W przemyśle chemicznym znajduje zastosowanie jako powłoka wewnętrzna w przewodach transportujących stężone kwasy (np. siarkowy, solny, azotowy), zasady, ketony, estry czy węglowodory aromatyczne.

W celu szczegółowego zapoznania się z odpornością materiału na konkretną substancję chemiczną, czy medium, warto sprawdzić Tabelę Odporności Chemicznej dla PTFE. Należy pamiętać, iż użyte w wężach materiały pomimo podobnego składu chemicznego, mogą się różnić własnościami fizykochemicznymi, w związku z czym nie należy stosować węży niezgodnie z zaprojektowanym przeznaczeniem. W przypadku wątpliwości co do odporności węża, zachęcamy do kontaktu z naszymi doradcami technicznymi.