| Materiał | różne rodzaje elastomerów |
|---|---|
| Norma | EN14420-6 |
| Ciśnienie pracy [bar] | 16 |
| rozmiar | kolor | materiał | nr artykułu |
|---|---|---|---|
| DN 50 | biały | PTFE |
|
| DN 50 | czarny | PU |
|
| DN 50 | niebieski | PU |
|
| DN 50 | przeźroczysty | PU |
|
| DN 50 | czarny | FKM |
|
| DN 80 | biały | PTFE |
|
| DN 80 | czarny | PU |
|
| DN 80 | niebieski | PU |
|
| DN 80 | przeźroczysty | PU |
|
| DN 80 | czarny | FKM |
|
| DN 100 | biały | PTFE |
|
| DN 100 | czarny | PU |
|
| DN 100 | niebieski | PU |
|
| DN 100 | przeźroczysty | PU |
|
| DN 100 | czarny | FKM |
|
Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.
Uszczelki do złączy TW do części z gwintem wewnętrznym wykonane z różnych rodzajów materiałów.
Ogólne właściwości materiałów:
Viton oznaczany jako FPM lub FKM to fluoroelastomer, który posiada dobrą odporność na wiele olejów, paliw, rozpuszczalników, kwasów i inne agresywne media. Należy również podkreślić bardzo dobrą odporność Vitonu na warunki atmosferyczne czy niepalność. Kauczuk ten jest kopolimerem monomerów zawierających fluor, w tym głównie fluorek winilidenu i sześciofluoropropylenu lub fluorku winilidenu i trójchloroetylenu. Jego nazwa jest zastrzeżona przez firmę DuPont. Kauczuk fluorowy nie jest odporny na stężone kwasy organiczne, ketony, estry i etery małocząsteczkowe (np. octan etylu, doksan), stężone roztwory ługu sodowego i kwasów oraz gorącą wodę i parę wodną. Uszczelki na bazie Vitonu wyróżniają się stabilnością wymiarów oraz wykazują się właściwościami samosmarującymi. Kauczuk fluorowy może pracować w temperaturach pomiędzy –15 °C do +200 °C
Poliuretan (PU, PUR, kauczuk poliuretanowy), to rodzina tworzyw sztucznych, które zdobywają coraz większą popularność ze względu na szerokie możliwości zastosowania i właściwości fizyko-chemiczne w produkcji coraz większej ilości urządzeń i narzędzi, zarówno w ciężkich zastosowaniach przemysłowych jak i w życiu codziennym. Uszczelki wykonane z tego materiału charakteryzują się m. in.: giętkością, sprężystością i elastycznością w dużym zakresie temperaturowym, dużą odpornością na ścieranie, odpornością na pękanie i rozrywanie, odporność na zmienne obciążenia (dynamiczne - wstrząsy. drgania, uderzenia), dobrą odpornością na warunki atmosferyczne. Materiał charakteryzuje się również odpornością na wiele substancji chemicznych, w tym: na oleje, tłuszcze i wiele rozpuszczalników.
Politetrafluoroetylen czyli PTFE to polimer fluorowy, który otrzymuje się poprzez polimeryzację tetrafluoroetylenu. Materiał powszechnie znany pod nazwą handlową teflon, ale również polyflon czy tarflen. Jest termoplastem o wysokiej sprawności i właściwościach semikrystalicznych. Materiał ten uważa się, za jeden z najbardziej stabilnych termicznie, wyróżnia się bardzo dużą odpornością na działanie niemal każdego znanego pierwiastka, związku chemicznego czy rozpuszczalnika. Stosowany jest między innymi do wyrobu aparatury chemicznej, do budowy maszyn, w kriotechnice, technice filtracyjnej, medycznej czy w przemyśle spożywczym.
W celu szczegółowego zapoznania się z odpornością materiału na konkretną substancję chemiczną, czy medium, warto sprawdzić Tabelę Odporności Chemicznej. Należy pamiętać, iż użyte materiały pomimo podobnego składu chemicznego, mogą się różnić własnościami fizykochemicznymi, w związku z czym nie należy stosować uszczelek niezgodnie z zaprojektowanym przeznaczeniem. W przypadku wątpliwości co do odporności materiału, zachęcamy do kontaktu z naszymi doradcami technicznymi.
Normy:
EN 14420-6 to europejska norma dotycząca złączy wężowych z jednostkami zaciskowymi, które znajdują zastosowanie zwłaszcza w cysternach samochodowych, znane również jako złącza TW. Norma ta została opublikowana w 2013 roku i zastąpiła wcześniejszą niemiecką normę DIN 28450. Złącza TW są powszechnie stosowane do transportu cieczy, materiałów stałych i gazów, z wyjątkiem gazu płynnego i pary.
Zastosowanie
System złączy TW (z niem. tankwagen) znane są również jako złącza cysternowe lub eurozłączami. System ten opiera się o łączenie części w typie MK, którą nakłada się na część typu VK. Aby zamknąć i uszczelnić złącze należy docisnąć obie części do siebie, a uszczelnienie powstaje w wyniku obrotu pierścienia z części MK za pomocą odpowiedniej dźwigni. Zablokowanie tej dźwigni równocześnie blokuje obrót złącza zabezpieczając je przed niekontrolowanym wypięciem czy rozszczelnieniem połączenia. Zaślepienie złącza możliwie jest na dwa sposoby, zarówno za pomocą części w typie VB (zaślepienie części MK) jak i częścią w typie MB (do części VK). Złącza te uszczelnia się uszczelką profilową GSD, natomiast zawory zamykające w typie MB uszczelnia się płaską uszczelką TWF. Do uszczelnienia gwintu stosuje się uszczelki płaskie typ GD. Materiał, z którego wykonane są uszczelki, dobiera się na podstawie odporności chemicznej na transportowane medium.
System złączy TW znajduje zastosowanie w transporcie cieczy, materiałów stałych i gazów (z wyjątkiem gazu płynnego i pary). Złącza te znajdziemy w systemach przeładunkowych w przemyśle chemicznym, petrochemicznym i spożywczym.
Uszczelki są wymiennymi elementami ulegającymi zużyciu w trakcie eksploatacji i należy je okresowo wymieniać, dla zachowania pełnej sprawności stosowanych złączy. Uszczelki do gwintów wewnętrznych są montowane na dnie gwintów wewnętrznych typu BSPP, aby uzyskać szczelność połączenia. Wybór materiału uzależniony jest od parametrów transportowanego medium, w tym odporność chemiczna, odporność na temperaturę czy właściwości cierne.