| Ø wewn. węża [mm] | gwint zewn. BSPP [cale] | ciśnienie pracy [bar] | nr artykułu |
|---|---|---|---|
| 13 | G 1/2" | 25 |
|
| 19 | G 3/4" | 25 |
|
| 25 | G 1'' | 25 |
|
| 32 | G 1 1/4" | 25 |
|
| 38 | G 1 1/2" | 25 |
|
| 51 | G 2" | 25 |
|
| 63 | G 2 1/2" | 25 |
|
| 76 | G 3" | 25 |
|
| 102 | G 4" | 25 |
|
Materiał: Mosiądz CW617N
Uszczelnienie: uszczelka płaska z NBR
Norma: EN 14420-2
Gwint: ISO 228
Ciśnienie Pracy [bar]: 25
Króćce, wyposażone w specjalny kołnierz służący jako punkt oparcia dla zaczepów obejm skorupowych. Odgrywają kluczową rolę w zabezpieczaniu połączenia przed przypadkowym rozłączeniem pod wpływem ciśnienia podczas pracy. Istotne jest, by pamiętać o stopniowym montażu króćca wewnątrz węża z zastosowaniem obejmy skorupowej. Po pierwszym zamocowaniu należy ponownie dokręcić obejmy po pewnym czasie, aby umożliwić materiałowi węża dostosować się do przestrzeni między króćcem a obejmą. Tylko po takim dokładnym ponownym zaciśnięciu przewód jest gotowy do użytku. Karbowany profil króćca zapewnia bardziej równomierne rozmieszczenie materiału węża, co przyczynia się do lepszej stabilności montażu.
Dwuczęściowe króćce z gwintem wewnętrznym (śrubunkiem) znajdują szerokie zastosowanie w przemyśle. Są m. in. używane do łączenia z zewnętrznym gwintem różnych typów złączy, takich jak KAMLOK, STORZ, czy eurozłącza (TW), a także do mocowania w różnych urządzeniach i maszynach. Dzięki wykonaniu z mosiądzu, są one stosowane w różnych sektorach przemysłu, przy transporcie cieczy, w tym również ropopochodnych, paliw i olejów. Dzięki budowie, ułatwiony jest montaż przewodu bez konieczności manewrowania całym przewodem podczas przyłączania np. do instalacji.
Norma EN 14420-2 dotyczy połączeń do węży elastycznych i tworzyw sztucznych oraz ich złączy. Jest to część serii europejskich norm dedykowanych systemom połączeń dla węży, określająca wymagania i metody badawcze dla szybkozłączy z obejmą zaciskową, które są stosowane w różnych aplikacjach przemysłowych. Norma ta szczegółowo określa wymagania dotyczące rozmiarów, materiałów, projektowania, wydajności, montażu i testowania złączy, aby zapewnić bezpieczeństwo i niezawodność w trakcie użytkowania. EN 14420-2 ma na celu zapewnienie kompatybilności i interoperacyjności komponentów stosowanych w systemach przesyłu cieczy i gazów, zwiększając tym samym efektywność i bezpieczeństwo operacji przemysłowych.
ISO 228 dotyczy konstrukcji połączeń gwintowanych, w których szczelność nie jest uzyskiwana w obrębie gwintu. Szczegółowy opis zastosowania opisano w artykule dotyczącym gwintów rurowych.
Króciec do węży pod obejmę skorupową z gwintem wewnętrznym ISO 228 wykonany z mosiądzu, z uszczelką płaską z NBR.
Ogólne właściwości materiałów:
Mosiądz to stop metali szeroko wykorzystywany w różnych gałęziach przemysłu, głównie złożony z miedzi i do 40% cynku. Jego skład jest wzbogacony o niewielkie ilości innych metali, takich jak cyna, mangan, żelazo, aluminium, chrom, czy krzem, które mają istotny wpływ na charakterystykę stopu. Atutem mosiądzu są jego fizyczne właściwości – jest on materiałem zarazem wytrzymałym i twardym, co sprawia, że znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle. Dodatek cynku sprawia ponadto, że mosiądz jest idealnym materiałem do tworzenia precyzyjnych odlewów. Te cechy czynią go popularnym wyborem do produkcji elementów takich jak śruby, nakrętki, kształtki, gwinty oraz złącza i armatury do węży przesyłowych.
Uszczelka wykonana z kauczuku NBR, zwanego potocznie gumą olejoodporną jest kopolimerem butadienu i akrylonitrylu, procentowy skład tych związków decyduje o jej odporności na oleje i niską temperaturę. Może pracować od -20°C do +70°C dla gorącej wody, czy nawet +164°C dla pary wodnej. Guma ta wykazuje odporność na oleje silnikowe, opałowe, transformatorowe, smary, płyny hydrauliczne, węglowodory alifatyczne, propan, butan, benzynę, alkohole, wodne roztwory soli, rozcieńczone kwasy i zasady w niewysokich temperaturach. Świetnie pracuje w ścisku, przy dużych ciśnieniach. Guma ta wykazuje niską odporność na oleje i smary silikonowe, płyny hamulcowe na bazie glikolu, ciecze hydrauliczne typu HFD, stężone kwasy i ługi, węglowodory aromatyczne i chlorowane (np. benzen, tri), estry.