| rozmiar | rozstaw zaczepów KA [mm] | nr artykułu |
|---|---|---|
| 25-D | 31 |
|
| 38 | 51 |
|
| 52-C | 66 |
|
| 65 | 81 |
|
| 75-B | 89 |
|
| 100 | 115 |
|
| 110-A | 133 |
|
Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.
Głowica z zaczepami do złącza "Storz" (Strażackiego) wykonana ze stali nierdzewnej.
Ogólne właściwości materiałów:
Stal nierdzewna, znana również jako stal szlachetna, to rodzaj stopu żelaza, który wyróżnia się unikalnymi właściwościami fizykochemicznymi, szczególnie odpornością na korozję. Odporność ta wynika z reakcji takich składników jak chrom, mangan, krzem, węgiel, a często także niklu i molibdenu z tlenem z powietrza i wody. Tworzy się wtedy cienka, stabilna powłoka ochronna z tlenków metali i wodorotlenków, z dominującą rolą chromu, który reagując z tlenem zwiększa odporność stali na korozję. Kluczową wartością dla odporności na korozję jest zawartość chromu na poziomie co najmniej 13%, a jej dalsze zwiększenie może być osiągnięte przez dodanie molibdenu. Nikiel jest dodawany do stali w celu uzyskania struktury austenitycznej, co ułatwia obróbkę plastyczną na zimno i spawanie, a także zwiększa odporność stopu na korozję w środowisku kwasów solnego, siarkowego i wody morskiej. Właściwości oraz skład chemiczny stali nierdzewnej są regulowane przez różne normy, takie jak Europejska Norma 10088, Amerykańska Norma AISI czy Niemiecka Norma DIN.
Złącza wykonane ze Stali nierdzewnej 316Ti (1.4571), jest to gatunek, który w swoim składzie posiada domieszkę tytanu w celu stabilizacji stopu. Wykazuje się bardzo dobrą odpornością na korozję szczelinową, odporna na korozję międzykrystaliczną, wżerową, większość kwasów i soli o średnim stężeniu. Stop ten w porównaniu z innymi austenitycznymi, może wykazywać właściwości magnetyczne. Nie poleca się go do kontaktu z roztworami kwasu solnego, azotowego i fluorowodorowego, natomiast może pracować nawet z gorącym kwasem siarkowym i większością kwasów organicznych, czy używanymi w przemyśle spożywczym odczynnikami zarówno kwasowymi jak i zasadowymi.
Zastosowanie
System "Storz" to system złączy, który został wymyślony przez Carla Augusta Guido Storza w 1882 roku i opatentowany w 1893 roku. W Polsce jest on powszechnie znany jako złącza strażackie lub hydrantowe. Charakteryzuje się on unikalną, symetryczną konstrukcją, która eliminuje potrzebę posiadania oddzielnych części męskich i żeńskich. Rozmiar złącza definiuje się głównie przez rozstaw zaczepów, a do ich zamykania stosuje się klucze hakowe dostępne w różnych rozmiarach. Aby połączyć dwa elementy, wystarczy obrót o ćwierć obrotu (90 stopni), co gwarantuje mocne i bezpieczne połączenie.
System zyskał popularność jako doskonała alternatywa dla tradycyjnych połączeń gwintowanych, oferując szybkie i szczelne łączenie, co jest niezwykle przydatne w pożarnictwie oraz różnych dziedzinach przemysłu. Złącza te są przystosowane do pracy zarówno z ciśnieniem, jak i podciśnieniem, do wartości do 16 bar. Umożliwiają one przesyłanie różnorodnych mediów, zarówno płynnych, jak i sypkich, znajdując zastosowanie w cysternach do transportu substancji takich jak ciecze ropopochodne, kwasy, woda, fekalia, chemikalia czy materiały cierne. Są one także używane w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle chemicznym, spożywczym, farmaceutyce, w stoczniach, w portach, stacjach przeładunkowych, a także w systemach transportu pneumatycznego.
| Budowa złącza STORZ z przykładowym króćcem do węży | |
![]() |
![]() |
|
Złącza STORZ, strażackie z króćcem do węża składa się z trzech elementów, które można rozłączyć przy montażu wewnątrz węża. Są to pierścień z charakterystycznymi hakami zaczepowymi (kłami) i charakterystycznymi elementami pod klucz zaczepowy, nazywany głowicą, trzpień lub rdzeń z króćcem do węża i uszczelką oraz pierścień blokujący. |
Rdzeń złącza, wkładamy króćcem od strony zaczepów do głowicy złącza, a z drugiej strony zakładamy pierścień blokujący, który wciśniemy przy montażu węża, zapobiegając wysunięciu się trzpienia. Elementy mogą być wykonane z różnych materiałów, dlatego złącza ze stalowym trzpieniem posiadają osobny numer artykułu. Przy montażu króćca wewnątrz węża kolejno nawlekamy na wąż pierścień blokujący, następnie pierścień z zaczepami, a na końcu do wewnątrz węża montujemy króciec. Po wciśnięciu pierścienia blokującego, możemy zastosować w zależności od węża, jedną z metod uzbrajania węża. |