| rozmiar złącza męskiego | rozmiar złącza żeńskiego | nr artykułu |
|---|---|---|
| 60 | 48 |
|
| 80 | 60 |
|
| 100 | 60 |
|
| 100 | 80 |
|
| 120 | 100 |
|
| 150 | 100 |
|
| 150 | 120 |
|
Właściwości użytych materiałów i zastosowanie.
Redukcja FERRARI INOX typ X40 z częściami męską i żeńską wykonane ze stali nierdzewnej, z gumową uszczelką z mieszanki NR/SBR (na życzenie EPDM).
Ogólne właściwości materiałów:
Stal nierdzewna, znana również jako stal szlachetna, to rodzina stopów żelaza charakteryzujących się wyjątkowymi właściwościami fizykochemicznymi, przede wszystkim odpornością na korozję spowodowaną działaniem czynników takich jak powietrze atmosferyczne, rozcieńczone kwasy i roztwory alkaliczne. Skład chemiczny stali nierdzewnych obejmuje podstawowe elementy, takie jak żelazo, chrom, mangan, krzem i węgiel, z dodatkiem znaczących ilości niklu i molibdenu w wielu przypadkach. Odporność na korozję, nazywaną nierdzewnością, osiąga się poprzez kontrolowane wprowadzanie odpowiednich składników stopowych, przy czym ich ilość i rodzaj są precyzyjnie określone przepisami i normami. Warto wspomnieć o popularnych standardach, takich jak Europejska Norma 10088, Amerykańska Norma AISI czy niemiecka Norma DIN. Proces nabywania odporności na korozję w stopach stalowych opiera się na zdolności tych pierwiastków do reagowania z tlenem zawartym w wodzie i powietrzu, co prowadzi do utworzenia niezwykle cienkiej, trwałej warstwy ochronnej. Ta warstwa składa się głównie z tlenków metali i wodorotlenków, a rola chromu w reakcji z tlenem odgrywa kluczową rolę w tym procesie. Wyższa zawartość chromu w stopie stalowym przekłada się na wzrost odporności na korozję. Istotnym punktem jest, że odporność na korozję w stopie stali zaczyna się istotnie zwiększać, gdy zawartość chromu przekracza poziom co najmniej 13% w stopie. Kolejne podwyższenie odporności osiąga się poprzez dodatek molibdenu. Dodatek niklu, natomiast, ma na celu uzyskanie struktury austenitycznej w stali, co ułatwia jej obróbkę plastyczną na zimno i procesy spawania. Ponadto, nikiel podnosi odporność stopu na korozję w środowiskach narażonych na kontakt z kwasami solnymi, kwasami siarkowymi oraz wodą morską.
Guma naturalna, znana również jako NR, charakteryzuje się szeregiem wyjątkowych właściwości. Posiada wysoką odporność na rozciąganie, co sprawia, że jest odporna na pęknięcia i rozdarcia. Jej elastyczność zapewnia odporność na niskie temperatury i umożliwia rozciąganie bez utraty pierwotnego kształtu. NR ma też doskonałe właściwości dynamiczne, w tym wyjątkową odporność na ścieranie, co sprawia, że jest niezwykle trwała. Te unikalne cechy, występujące razem, są trudne do osiągnięcia dla syntetycznych elastomerów, dlatego do dziś wykorzystuje się kauczuk naturalny. Niemniej jednak, guma naturalna ma swoje słabe strony. Jest podatna na działanie olejów i smarów mineralnych oraz jest wrażliwa na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Ponadto, jest narażona na działanie ozonu i procesy starzenia.
Kauczuk butadienowo-styrenowy, znany również jako SBR, jest rodzajem gumy o właściwościach elastycznych porównywalnych do tych, które posiada kauczuk naturalny. Wyróżnia go zwiększona odporność na czynniki atmosferyczne, takie jak ozon, woda i wysokie temperatury, co sprawia, że jest doskonałym materiałem do zastosowań na zewnątrz. SBR jest również odporny na niektóre chemikalia, w tym alkohole takie jak metanol i etanol. Wykazuje ograniczoną odporność na kwasy, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, oraz na nieorganiczne zasady, ale tylko do niższych stężeń. Jednakże, SBR nie jest odporny na smary i oleje mineralne, co ogranicza jego zastosowanie w niektórych przemysłach. Ponadto, nie jest odporny na benzynę i węglowodory alifatyczne, aromatyczne i chlorowane, co powoduje, że jest niewłaściwy do stosowania w środowiskach, gdzie te substancje są obecne.
Zastosowanie
System „Ferrari”, to jeden z systemów elastycznego łączenia rur i przewodów w instalacjach przesyłowych. Złącza te są dwuczęściowe i składają się z części wtykowej (męskiej) oraz gniazdowej (żeńskiej). Część gniazdowa posiada zapięcie w postaci zaczepów i dźwigni przymocowanych do kielicha na zawiasach oraz wymienną uszczelkę typu O-ring (z okrągłym przekrojem). W tej części mocuje się kulę, wtyk, dzięki której złącze podczas pracy wykazuje się możliwością odchyłu od osi. Na kuli znajduje się specjalny pierścień, na którym spoczywają kły zaczepów z części żeńskiej. Po zaciągnięciu dźwigni zwanej również "heblem", wszystkie elementy są ze sobą połączone, zapewniając szczelność złącza.
Element posiada wtyk męski w większym rozmiarze i mniejsze gniazdo żeńskie, z dwoma zaczepami. Służy do rozbudowy, oraz adaptacji rozmiarów w instalacjach i systemach przesyłowych. Często wykorzystywane jako redukcja w systemach rozładunku cystern, beczkowozów czy specjalistycznych pojazdów na stacjach przeładunkowych i rozładunkowych.
Złącza w tym systemie są skonstruowane do przesyłu agresywnych chemicznie płynów stosowanych w przemyśle chemicznym, ochronie środowiska, rolnictwie czy też w przemyśle spożywczym, spirytusowym, kosmetycznym a nawet w farmacji. Takie zastosowanie złączy jest możliwe dzięki uszczelce zrobionej ze specjalnej mieszaniny kauczuków, które idealnie nadają się do stosowania z różnymi substancjami agresywnymi dla innych materiałów. Na życzenie klienta dostępne są uszczelki z materiału odpornego na gorącą wodę i wiele kwasów i zasad, czyli EPDM.
Do zalet wykorzystania tego systemu złączy w instalacjach przesyłowych należą m. in.: łatwe łączenie złączy tylko za pomocą jednej ręki, szeroki zakres rozmiarów, obustronne połączenie pod lekkim kątem oraz pełna szczelność również przy zanieczyszczonych złączach.